نمىشود ، بلكه پهلوان عبارت از كسى است كه زمام نفس خود را به گاه خشم و غضب در اراده و اختيار خويش گيرد . يكى از آثار و نتايج سوء غضب بى جا كينه و حسد است و اين حالت آدمى را به بيمارى و تيرگى و اختلال طبيعت سوق مىدهد . لذا ضرورتى است كه موقعيت غضب مشخّص گردد تا آدمى بتواند جنبهء نكوهيدهء آن را از خود دور سازد و به تعديل و درمان آن بپردازد و نيز بايد فضيلت فرونشاندن خشم و غضب و ارزش بردبارى و عفو و مداراى با ديگران براى او روشن شود . حضرت حق ، غضب را در نهاد انسان قرارداد تا او را از تباهى و نابودى صيانت كند و عوامل زيانبار به سلامتى را از وى دفع نمايد . در كيفيت تكوين و ايجاد انسان و در اندرون او حرارت و رطوبت به كار رفته است كه در حال تضاد و تعاند با يكديگر به سر مىبرند . حرارت همواره رطوبت را به تحليل مىبرد و آن را تبخير و سرانجام خشك مىسازد و اگر مدد تغذيهء پياپى براى تأمين رطوبت به بدن نرسد ، موجود زنده از ميان مىرود ، لذا خداوند متعال غذاى موافق و متناسب با سازمان موجود زنده را آفريد و در نهاد او غريزهء تمايل به غذا را نيز خلق كرده است . اما در خارج و بيرون از وجود انسان ، غضب به خاطر اين است كه چون آدمى در معرض خطر قرار مىگيرد ، بايد داراى قوه و نيرويى باشد كه به گاه نياز و هنگام ضرورت ، آن نيرو به فيضان و فوران و هيجان افتد . غضب و خشم آدمى به منزلهء عكس‌العمل در برابر تجاوز عوامل زيانبخش به انسان است ، لذا به هنگام مواجهه با زمينه‌هاى نامساعد و عوامل زيانبار ، آتش غضب آدمى در روان او فروزان مىگردد همان گونه كه آتش در ميان آتشدان و كوره لهيب مىكشد . حرارت لهيب آتش خشم آدمى در چهره و سيماى فرد خشمناك خود را مىنماياند ، گونه و چشمان آدمى همچون آتش سرخ فام مىگردد تا نشانگر محتوايى باشد كه در پس اين حالت كمين كرده است و آن عبارت از سرخى خون