حسن خلق درختى است در بهشت كه دارندهء آن به شاخهء آن درخت وصل است و آن شاخه وى را به بهشت مىبرد . و بدخلقى درختى است در جهنّم كه دارندهء آن به شاخهء آن درخت وصل است و آن شاخه وى را به جهنّم مىكشد . از حضرت مولىالموحدين على عليه السلام روايت شده است : حُسْنُ الْخُلْقِ فى ثَلاثٍ : اجْتِنابُ الْمَحارِمِ ، وَ طَلَبُ الْحَلالِ وَ التَّوَسُّعُ عَلَى الْعِيالِ . « 1 » حسن خلق در سه چيز است : دورى از محرمات مالى و بدنى و حقوقى و در طلب حلال و در وسعت دادن در زندگى اهل و عيال . كَفى بِالْقِناعَةِ مُلْكاً ، وَ بِحُسْنِ الْخُلْقِ نَعيماً . « 2 » قناعت سرمايه‌اى بس سنگين و حسن خلق نعمتى بس قابل توجّه است . حُسْنُ الْخُلْقِ رَأْسُ كُلِّ بِرٍّ . « 3 » حسن خلق ريشهء هر خوبى است . زندگى داراى تلخى و شيرينى است ، تلخى زندگى به حادثه و مصيبت نيست و شيرينى زندگى به شهوت و مالدارى نمىباشد . معارف الهيّه شيرينى حيات را در حسن خلق و تلخى آن را در بد خلقى مىداند . امام صادق عليه السلام فرمود : لا عَيْشَ أهْنَأُ مِنْ حُسْنِ الْخُلْقِ . « 4 »

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 68 / 394 ، باب 92 ، ذيل حديث 63 ؛ مجموعة ورّام ، 1 / 90 . ( 2 ) - نهج البلاغه : حكمت 229 ؛ بحار الأنوار : 68 / 345 ، باب 86 ، ذيل حديث 2 . ( 3 ) - غرر الحكم : 254 ، حديث 5360 . ( 4 ) - بحار الأنوار : 68 / 389 ، باب 92 ، حديث 41 ؛ الكافى : 8 / 244 ، حديث 338 .