وحدانيت خدا و رسالت توست ! رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند : او را از من دور كنيد و گردن بزنيد . سپس فرمود : آن ديگرى را بياور . او را آوردند ، فرمود : به وحدانيت خداى تعالى و رسالت من اقرار كن . گفت : مرا هم به دوستم ملحق نما . حضرت فرمان قتل او را دادند . على عليه السلام جهت كشتن او برخاست كه امين وحى به رسول الهى نازل شد ، عرضه داشت : خدايت سلام مىرساند و مىفرمايد او را نكش ؛ زيرا داراى حسن خلق و صفت سخاوت در قوم و قبيله‌اش مىباشد . حضرت صدا زدند : يا على از كشتن او دست نگه دار كه فرستادهء حق جبرئيل امين از حسن خلق و سخاوت او به من خبر داده و گفته به خاطر اين دو صفت از قتل او درگذر . مشرك در زير شمشير مولا به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرضه داشت : با جدّيت فرستادهء خدايت چنين گفت ؟ حضرت فرمود : آرى ، گفت : همين طور است ، به خدا قسم با بودن برادرى از همنوعم خود را هرگز مالك درهمى ندانستم و در جنگ به هيچ عنوان روترش نكردم ، اكنون به وحدانيّت حضرت محبوب اقرار كرده و به رسالت تو شهادت مىدهم . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رو به اصحاب كردند و فرمودند : اين مرد از كسانى است كه حسن خلق و سخاوتش وى را به جنّات نعيم كشيد . « 1 » با غم عشق تو دل كيست كه محرم باشد * با لب لعل تو جان كيست كه همدم باشد هر كه را دولت سوداى تو شد دامنگير * فارغ از محنت و آسوده دل از غم باشد

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 68 / 390 ، باب 92 ، حديث 49 ؛ الأمالى ، شيخ صدوق : 105 ، حديث 4 .