خود را شريك نگرداند . گفتم : اى اميرالمؤمنين ! من از چشم اندازى به طمع‌هاى دنيوى بر خود بيمناكم . حضرت فرمود : چرا به پناهگاه خائفان و غار عارفان پناه نمىبرى ؟ عرض كردم : مرا به آن راهنمايى كن . حضرت فرمود : خداوند علىّ عظيم است . اميدت را به حسن تفضل او پيوند بزن و اندوه و غم خود را متوجه او گردان و دلت را از هر گونه مصيبتى روى گردان ساز ، اگر عرصه را بر تو تنگ كرد من گشايش آن را ضمانت مىكنم و با تمام وجود به خداوند سبحان رو كن ؛ زيرا او مىفرمايد : به عزّت و جلالم سوگند ! اميد هر كسى كه به غير من اميد بندد به نااميدى تبديل سازم و جامهء خوارى در ميان مردم بر قامت او مىپوشانم و او را از نزديك خودم دور مىسازم و پيوندم را با او قطع مىكنم . . . » « 1 » پس با اين اوصاف كه مولاى مؤمنان چنين درد دل مىكند يعنى انسان بايد سخت مراقب اعمال خود باشد تا پناه خود را از دست ندهد و گرنه گرفتار گرداب دام‌هايى مىشود كه تا پايان عمرش ذلّت و رسوايى مىبيند . چقدر فتنه‌هايى براى آدم پيش مىآيد كه اگر لطف خدا نباشد در همان دم اوّل خود را مىبازد . « على بن ابىطالب عليه السلام به مردى كه مىگفت : بار خدايا ! از فتنه به تو پناه مىبرم ، فرمود : مىبينم كه از مال و فرزندت به خدا پناه مىبرى . خداى متعال مىفرمايد : « همانا دارايىهايتان و فرزندانتان مايهء آزمايش هستند . » بلكه بگو : خدايا ! از گمراهىهاى فتنه‌ها به تو پناه مىبرم . » « 2 » بيشترين مشكلات انسان از اين‌جاست كه ظاهر خود را زيبا جلوه مىدهد . ولى قلب و درون خود را كه جايگاه پروردگار و محل امن و آرامش است ؛ را زشت مىسازد . مولا على عليه السلام در حكمت‌هاى حكيمانه خود نكته اساسى را مىفرمايد : اللَّهُمَّ إِنّى أَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ تَحْسُنَ فى لامِعَةِ الْعُيُونِ عَلانِيَتى ، وَ تَقْبَحُ فِيما

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 91 / 94 ، باب 32 ، حديث 12 ؛ مستدرك الوسائل : 11 / 221 ، باب 12 ، حديث 12800 . ( 2 ) - أعلام الدّين : 210 ؛ بحار الأنوار : 90 / 325 ، باب 18 ، حديث 7 .