[ وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الْأَسْبَابُ وَ جَرَى بِقُدرَتِكَ الْقَضَاءُ ] وسايل زندگى و اسباب حيات ، به لطفت فراهم آيد ، و فرمان و حكم به نيرويت جريان يابد . در توضيح جملهء اول اشاره‌اى به واقعهء بسيار مهمّ جنگ بدر كرده ، سپس مصداقى از مصاديق جملهء دوم را به نگارش مىآورم . واقعهء بدر و فراهم آمدن اسباب پيروزى « مهاجرين مكّه كه به دستور حضرت حق و طرح پيامبر عزيز اسلام صلى الله عليه و آله از وطن خود آواره و به ديار غربت يعنى شهر مدينه آمده بودند ، سر و سامانى نداشتند تا آن كه عقد اخوّت ميان آنان و مسلمانان مدينه برقرار گرديد و يار و همسايه و مددكار يكديگر شدند ، اما در عين حال آزار و شكنجه‌هاى مردم مكّه را از ياد نمىبردند و نمىتوانستند علاقهء به وطن را هم فراموش كنند . همواره در مقام برمىآمدند خبرى از وطن بگيرند و از شهرى كه در آن جا نشو و نما نموده ، از آب و هوايش استفاده كرده بودند و هم اكنون فرزندان و اقارب ، دايىها و عموها و خويشاوندان تازه و قديمشان در آن جا به سر مىبردند كسب اطّلاعى كنند . لاجرم چنين به نظرشان رسيد كه بايد كارى كرد كه قريش از نيرو و شوكت ما با خبر شود و مجبور گردد از ترس ما با ما كنار بيايد و بدين وسيله راه براى نشر دعوت دينى بازگردد و چاره‌اش اين است كه بر سر راه قافلهء مال‌التجاره آنان رفته راه را بر آن