به هر كس از بندگانش بخواهد مىرساند و او بسيار آمرزنده و مهربان است . فرازهايى از دعاى سمات در دعاى سِمات آمده است : اللَّهُمَّ إنّى أسْألُكَ بِاسْمِكَ الْعَظيمِ الأْعْظَمِ الأْعَزِّ الأْجَلِّ الأْكْرَمِ الَّذى إذا دُعِيتَ بِهِ عَلى مَغالِقِ أبْوابِ السَّماءِ لِلْفَتْحِ بِالرَّحْمَةِ انْفَتَحَتْ ، وَ إذا دُعِيتَ بِهِ عَلى مَضائِقِ أبْوابِ الأْرْضِ لِلْفَرَجِ انْفَرَجَتْ ، وَ إذا دُعِيتَ بِهِ عَلَى الْعُسْرِ لِلْيُسْرِ تَيَسَّرَتْ ، وَ إذا دُعِيتَ بِهِ عَلَى الأْمْواتِ لِلنُّشُورِ انْتَشَرَتْ ، وَ إذا دُعِيتَ بِهِ عَلى كَشْفِ الْبَأْساءِ وَ الضَّرّاءِ انْكَشَفَتْ . . . . « 1 » الهى ، از تو مىخواهم به حقّ نام بزرگ و بس بزرگتر و عزيزتر و برجسته‌تر و گرامىترت كه چو خوانده شوى با آن براى باز شدن درهاى سخت بستهء آسمان ، به رحمتت باز شود و چون خوانده شوى با آن براى گشايش درهاى تنگ زمين ، گشوده شود و چون خوانده شوى با آن براى آسانى سختىها ، آسان شود و چون خوانده شوى با آن براى از نو زنده شدن مردگان ، زنده شوند و چون خوانده شوى با آن براى برداشتن تنگ‌دستى و پريشان حالى ، برداشته شود . وَ بِكَلِمَتِكَ الَّتى خَلَقْتَ بِهَا السَّمواتِ وَ الأْرْضَ ، وَ بِحِكْمَتِكَ الَّتى صَنَعْتَ بِهَا الْعَجائِبَ ، وَ خَلَقْتَ بِهَا الظُّلْمَةَ وَ جَعَلْتَها لَيلًا وَ جَعَلْتَ اللَّيْلَ سَكَنَاً ، وَ خَلَقْتَ بِهَا النُّورَ وَ جَعَلْتَهُ نَهاراً وَ جَعَلْتَ النَّهارَ نُشُوراً مُبْصِراً ، وَ خَلَقْتَ بِهَا الشَّمْسَ وَ جَعَلْتَ الشَّمْسَ ضياءً ، وَ خَلَقْتَ بِهَا الْقَمَرَ وَ جَعَلْتَ الْقَمَرَ نُوراً ، وَ خَلَقْتَ بِهَا الْكَواكِبَ وَ جَعَلْتَها نُجُوماً وَ بُرُوجاً وَ مَصابيحَ وَ زينَةً و

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 87 / 97 ، باب 8 ، ذيل حديث 12 ؛ مصباح المتهجّد : 416 .