شيخ حسين انصاريان
40
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
على سيّد و آقاى عرب است . عايشه گفت : آيا شما سيّد عرب نيستى ؟ فرمود : من سيّد فرزندان آدمم . عرضه داشت : معناى سيّد چيست كه در حقّ على استعمال كردى ؟ فرمود : كسى كه اطاعتش واجب است چنان كه اطاعت از من واجب است . هر كس از ايمان بالايى برخوردار شود و در اداى واجبات الهيّه بكوشد و از تمام محرّمات بپرهيزد و به اخلاق حسنه آراسته گردد ، به مقام سيادت به آن معنائى كه رسول عزير اسلام فرمود ، رسيده است . 43 - السُّبّوح وجود مقدّسى كه از آنچه لايق او نيست پاك و منزّه است و از آنچه جاهلان در حقّش مىگويند برتر و بالاتر است ، كه وصفش در فهم نگنجد و كُنه ذاتش به دست عقل نيفتد . باطن و ظاهر تمام موجودات گوياى منزّه بودن وى از هر عيب و نقص است و حقيقت اشيا و عناصر نشان دهندهء پاكى آن وجود مبارك . يُسَبِّحُ لِلّهِ ما فِى السَّماواتِ وَما فِى الْأَرضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزيزِ الْحَكيمِ » « 1 » آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است ، خدا را [ به پاك بودن از هر عيب و نقصى ] مىستايند ، خدايى كه فرمانرواى هستى و بىنهايت پاكيزه و تواناى شكستناپذير و حكيم است . آن نه رويست كه من وصف جمالش دانم * اين حديث از دگرى پرس كه من حيرانم
--> ( 1 ) - جمعه ( 62 ) : 1 .