آنان كه به خوديّت و منيّت گرفتارند در حقيقت دچار مايهء تمام امراضند و براى آنان از خطرات و وساوس و حيله‌هاى شيطانى و هواى نفس و غرور و تكبّر مصونيّتى نيست . 25 - الحسيب اين اسم مبارك به اين معناست كه حضرت او كفايت كنندهء هستى و به خصوص بندگان خود از همه چيز است . عبد چون به اين حقيقت واقف شود از قيد تمام بت‌هاى جاندار و بى جان آزاد گردد و به حريّت واقعى رسد ، چرا كه غير حضرت او كفايت كننده نيست . معناى ديگرش اين است كه آن جناب احصا كنندهء كلّ شىء است و حساب همهء مخلوقات به دست باكفايت اوست . معناى ديگرش اين است كه در قيامت به حساب تمام اعمال بندگان مىرسد و به تمام آنها جزا مىدهد . عبد با توجّه به اين معانى ، در تمام امور به او تكيه مىكند و حساب وجود و رزق و روزى و امور خود را از او مىداند و به اعمال و اخلاق و عقايد خود كه در فرداى قيامت به حساب خواهد آمد توجه مىكند كه درست و صحيح انجام گيرد و از خطرات شياطين ظاهرى و باطنى محفوظ و مصون ماند . عبد با نظر به اين اسم بايد توجه و همّت و اراده‌اش را فقط و فقط متوجه حضرت رب كند و غير او را اراده ننمايد ، حتّى همّت و توجّهش را از بهشت و جهنّم برگيرد و يكپارچه غرق در حضرت او شود و فانى آن ذاتِ باقى گردد . 26 - الحميد وجود مباركش ستودهء صفات ، ستودهء اسما و ستودهء افعال است ، كه حميد به