شيخ حسين انصاريان
13
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
همنشين با زير دستان شو مقام خود بيفزا * كز سه صفر از يك ده و از ده صد و از صد هزارى كن لباس خير خواهى در برت تا خير بينى * گر گداى ژنده پوشى ور امير تاجدارى ( صغير ) 5 و 6 - الأوّل ، الآخر وجود مقدّس او اوّل بدون ابتدا و آخر منهاى انتهاست ، يا نسبت به تمام موجودات اوّل وجود است ، كه تمام موجودات ، وجود خود و هستى خويش را از وى گدايى مىكنند . و باز نسبت به همه آخر است به اين معنا كه كلّ موجودات برگشت و رجوعشان به حضرت اوست . و نسبت به منازل سلوك او اوّل است به اين معنا كه اوّل مايهء اوّل منزل سالك عارف ، معرفت و بصيرت نسبت به وجود مقدّس اوست و غير توحيد و توجه به آن محبوب هيچ چيز ديگر قادر به حركت دادن انسان به سوى واقعيتها و منازل سلوك نيست . و او آخر است به اين معنا كه رسيدن به وصال او و قرب حضرتش آخر درجهاى است كه عارف به آن مىرسد . مقصد و مقصود نهايى و آخرين آرزوى عارف و عاشق و مرجع و مصيرِ مجذوبِ واله ، حضرت اوست كه در همهء شؤون و همهء امور و همهء حالات اوّل و آخر اوست . غير دلدار وفادار كسى ديگر نيست * نيست اغيار و بجز يار كسى ديگر نيست نيست در راسته بازار جهان غير يكى * خويش را اوست خريدار كسى ديگر نيست