مقام نبوّت در آيات حضرت سجاد عليه السلام در فراز « كَمَا نَصَبَ لِأَمْرِكَ نَفْسَهُ » اشاره به انتخاب پيامبر صلى الله عليه و آله به مقام نبوّت دارد . در آنجا كه خداوند تعالى مىفرمايد : مُحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ » « 1 » محمد صلى الله عليه و آله فرستاده خداست . مقام نبوت ، از سوى خداوند انتصابى است . و علاوه بر زيبايى ظاهرى و سلامت جسمى ، شخص منتخب بايد داراى بهترين صفات پسنديده و اخلاق فاضله باشد . تا در ميان مردم از هر جهت سرآمد و ممتاز باشد . حضرت محمد صلى الله عليه و آله پيش از بعثت به طهارت روح و عصمت در عمل و جامع فضايل انسانى از جمله جوانمردى ، خوش اخلاقى ، بردبارى ، راستگويى ، امانتدارى شناخته شده بود . و اين ارزش‌هاى اخلاقى تا زمان انتصاب رسمى او به مقام رسالت ، ادامه يافت . سپس خداوند بار امانت بزرگ رسالت و اجراى تكاليف حق را به دوش پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله نهاد . يَاأَيُّهَا النَّبِىُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِداً وَمُبَشِّراً وَنَذِيراً * وَ دَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِه‌ِوَ سِرَاجًا مُّنِيرًا » « 2 » اى پيامبر ! به راستى ما تو را شاهد [ بر امت ] و مژده‌رسان و بيم‌دهنده فرستاديم . * و تو را دعوت كنندهء به سوى خدا به فرمان او و چراغى فروزان [ براى هدايت جهانيان ] قرار داديم . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از نجيبان و برگزيدگان آفرينش بود . او پيشواى رحمت عالميان بر مردم مؤمن و كافر و منافق شد كه به خير و نيكى رهبرى مىنمود .

--> ( 1 ) - فتح ( 48 ) : 29 . ( 2 ) - احزاب ( 33 ) : 45 - 46 .