تحمّل همه ناملايمات به اين منظور بود كه دين خدا را عزّت ببخشد و بر كسانى كه بر خدا كفر ورزند پيروز شود و او با امدادهاى غيبى و معجزات توانست به نجات بشريّت بشتابد . حضرت به قدرى به پيشرفت دين اميدوار و علاقمند بود كه حتى سلامتى خويش را به خطر مىانداخت تا گمراهى را هدايت كند . خداوند بارى تعالى در اين باره مىفرمايد : أَفَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَصْنَعُونَ » « 1 » پس آيا كسى كه كردار زشتش براى او زينت داده شده و [ به اين سبب ] آن را خوب ديده [ مانند كسى است كه در پرتو ايمان ، خوب‌و بد را تشخيص داده است ؟ ] همانا خدا هر كه را بخواهد [ به كيفر تكبّرش در برابر حق ] گمراه مىكند و هر كه را بخواهد هدايت مىنمايد . پس مبادا جانت به سبب حسرت‌هايى كه بر آنان مىخورى از بين برود ؛ بىترديد خدا به آنچه انجام مىدهند داناست . پيامبر و رنج عبادت دلدارى خداوند به پيامبرش او را تسكين و آرامش مىبخشيد . حتى رسول اللَّه صلى الله عليه و آله در عبادت هم نفس خود را به رنج مىانداخت تا آمادگى خويش را براى مبارزهء با نفس حفظ كند . حضرت على عليه السلام در اين باره مىفرمايد : رسول اللَّه صلى الله عليه و آله به مدت ده سال بر روى انگشتان خود ايستاد و نماز شب مىخواند ، رنگش زرد مىشد و بر اين حال نماز شب مىخواند و خود را به مشقّت

--> ( 1 ) - فاطر ( 35 ) : 8 .