ما مِنْ شيعَتِنا إلّاصِدِّيقٌ شَهيد ، قُلْتُ : أنّى يَكُونُ ذلك وَهُمْ يَمُوتُون عَلى فَرْشِهِم ؟ فَقالَ : أَمَا تَتْلُو كِتابَ اللَّه : وَالَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهَ وَرُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَالشُّهَدَاءُ عِندَ رَبِّهِمْ » « 1 » . « 2 » كسى از شيعيان ما نيست مگر اين كه صديق و شهيد است . راوى حديث گويد : پرسيدم : چگونه چنين چيزى ممكن است در حالى كه آنان در بسترهاى خود مىميرند ؟ حضرت فرمود : مگر كتاب خدا را نخوانده‌اى : و كسانى كه به خدا و پيامبرش ايمان آوردند ، همانا كه صدّيقان و شهيدان در نزد پروردگارشان هستند . مقام رضا مقام رضا ، بالاترين مقام ابتهاج است . كسى كه توحيد در همهء جانش نفوذ كرده است . با همه انحرافاتى كه دارد آخرين لحظه توبه مىكند و كلمهء توحيد را بر زبان دل جارى مىسازد . پس هويّت انسان ابدى است و هر چه در آخرت هم وجود دارد ابدى است و با توحيد مىتواند درِ ابديت را به روى خويش بگشايد . دعاى شريف با دو نام مبارك ؛ ولى و حميد خاتمه مىيابد ؛ كه با آنها يادى از اولياى خدا و شهدا شده است . اوليا جمع ولى است كه با ولى از اسماى خداوند مناسبت دارد . و امّا حميد به معناى بسيار پسنديده است و آن كه در همه حال سزاوار حمد و سپاس است . جان دادن در راه خدا و فوز شهادت پسنديده‌ترين اعمال است كه در پايان دعا ، خواستهء امام است . آن جا كه شهيد مىبيند خونش در راه خداى حميد ريخته مىشود براى او نيك

--> ( 1 ) - حديد ( 57 ) : 19 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 79 / 173 ، باب 20 ؛ الدعوات ، راوندى : 242 ، حديث 681 .