شيخ حسين انصاريان
67
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
[ « 25 » وَالْحَمْدُ لِلَّهِ بِكُلِّ مَا حَمِدَهُ بِهِ أَدْنَى مَلَائِكَتِهِ إِلَيْهِ وَأَكْرَمُ خَلِيقَتِهِ عَلَيْهِ وَأَرْضَى حَامِدِيهِ لَدَيْهِ « 26 » حَمْداً يَفْضُلُ سَائِرَ الْحَمْدِ كَفَضْلِ رَبِّنَا عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ « 27 » ثُمَّ لَهُ الْحَمْدُ مَكَانَ كُلِّ نِعْمَةٍ لَهُ عَلَيْنَا و عَلَى جَمِيعِ عِبَادِهِ الْمَاضِينَ وَالْبَاقِينَ عَدَدَ مَا أَحَاطَ بِهِ عِلْمُهُ مِنْ جَمِيعِ الْأَشْيَاءِ وَمَكَانَ كُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهَا عَدَدُهَا أَضْعَافاً مُضَاعَفَةً أَبَداً سَرْمَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ « 28 » حَمْداً لَا مُنْتَهَى لِحَدِّهِ و لَا حِسَابَ لِعَدَدِهِ و لَا مَبْلَغَ لِغَايَتِهِ وَلَا انْقِطَاعَ لِأَمَدِهِ ] و خدا را سپاس ، به همهء آن سپاسى كه نزديكترين فرشتگان به او و بزرگوارترين مخلوقاتش نزد او و پسنديدهترين ستايشگران آستان او ، حضرتش را ستودهاند ؛ سپاسى كه از ديگر سپاسها ، برترى جويد ، مانند برترى پروردگار به همهء مخلوقات . سپس او را سپاس ، به جاى تمام نعمتهايى كه او بر ما و به تمام بندگان گذشتهاش و همهء آنانى كه هستند و مىآيند دارد ، سپاسى به عدد تمام اشيايى كه دانشش بر آنها احاطه دارد و سپاسى به جاى هر يك از اشيا به چندين برابر ؛ سپاسى ابدى و هميشگى تا روز قيامت ، سپاسى كه مرزش را پايانى و شمارهء آن را حسابى و پايانش را نهايتى و مدّتش را سرآمدى نباشد .