از نظر اديان الهى همهء كمالات اخلاقى در كلمهء سعادت خلاصه مىشود و تمام مفاسد اخلاقى در نام شقاوت ديده مىشود . سعادت انسان در عشق به خدا است و شقاوت او در شيفتگى به خود است . قلب انسان مانند ظرف آب است كه اگر از عشق خدا پر شود مفيد خواهد بود . اما اگر از هواى نفس پر گردد ، رنگ شيطانى مىگيرد و بيراهه مىرود . در واقع خوشبختى حقيقى آن است كه كار انسان به خير بيانجامد و بدبختى حقيقى آن است كه ختم به شر شود . امتحان ، راه شناخت سعيد از شقى يكى از ملاك‌هاى شناخت سعادتمند از شقاوت پيشه ، امتحان و آزمايش افراد در انتخاب راه حق و باطل است . حضرت زينب عليها السلام در دربار كوفه و شام پس از قرائت آيهء : مَا كَانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِن رُسُلِهِ مَن يَشَاءُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَإِن تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ » « 1 » خدا بر آن نيست كه مؤمنان را بر اين [ وضعى ] كه شما بر آن قرار داريد [ كه منافق از مؤمن و خوب از بد مشخص و معلوم نيست ] واگذارد ، [ بر آن است ] تا پليد را از پاك [ به سبب آزمايش‌هاىمختلف ] جدا سازد . و خدا بر آن نيست كه شما را بر غيب آگاه كند . ولى خدا از ميان فرستادگانش هر كس را بخواهد [ براى آگاه كردن به غيب ] برمىگزيند ، پس به خدا و فرستادگانش ايمان آوريد . و اگر ايمان آوريد و تقوا پيشه كنيد ، براى شما پاداشى بزرگ

--> ( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 179 .