سپيدرويان در يك سو و سيه رويان در سوى ديگر قرار گيرند ، در حالى كه عريان هستند و ذلّتِ بار گناهان سنگين‌شان را به دوش مىكشند . هر كسى به هر سو كه مىنگرد ، مردم را در كارهايشان درگير مىبيند . در آن روز كه چهره‌هاى خندان و چهره‌هاى سرگردان و نگران ، از يكديگر گريزانند . يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ * وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ * وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ * لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ * وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ * ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ * وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ * تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ * أُولئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ » « 1 » روزى كه آدمى فرار مىكند ، از برادرش * و از مادر و پدرش * و از همسر و فرزندانش * در آن روز هركسى از آنان را كارى است كه او را به خود مشغول مىكند [ تا جايى كه نمىگذارد به چيز ديگرى بپردازد . ] * در آن روز چهره‌هايى درخشان و نورانى است * خندان و خوشحال * و در آن روز چهره‌هايى است كه بر آنان غبار نشسته * [ و ] سياهى و تاريكى آنان را فرا گرفته است ؛ * آنان همان كافران بد كارند . و سرانجام آنان در بهشت و دوزخ ، حاصل عمل خود را مشاهده مىكنند . هلاكت و سعادت در روايات امام صادق عليه السلام در زمينهء هلاكت و سعادت انسان مىفرمايد : السَّعادةُ سَبَبُ خَيْرٍ تَمَسَّكَ بِهِ السَّعيدُ فَيَجُرُّهُ إلى النَّجاةِ وَالشَّقاوَةُ سَبَبُ خِذْلانٍ تَمَسَّكَ بِهِ الشَّقِىّ فَجَرَّهُ إلى الهَلَكَةِ وَكُلٌّ بِعِلْمِ اللَّهِ تعالى . « 2 »

--> ( 1 ) - عبس ( 80 ) : 34 - 42 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 10 / 184 ، باب 13 ، حديث 2 .