قُلْ فَلِلّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ فَلَوْ شَاءَ لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ » « 1 » بگو : دليل و برهان رسا [ كه قابل ردّ ، ايراد ، شك و ترديد نيست ] مخصوص خداست ، و اگر خدا مىخواست قطعاً همهء شما را [ به طور جبر ] هدايت مىكرد . پرسيده شد ، ايشان فرمود : إنّ اللَّهَ تعالى يَقُولُ لِلْعَبْدِ يَوْمَ القيامَةِ عَبْدِى أَكُنْتَ عالِماً ؟ فَإنْ قال : نَعَمْ ، قالَ له : أَفَلا عَمِلْتَ بِما عَلِمْتَ ؟ وإن قالَ : كُنْتُ جاهلًا ، قالَ لَهُ : أَفَلا تَعَلَّمْتَ حَتّى تَعْمَلَ ؟ فَيُخْصَمُ فَتِلْكَ الحُجَّةُ البالِغَةُ . « 2 » خداى متعال در روز قيامت به بنده مىفرمايد : بنده من ، آيا مىدانستى ؟ اگر پاسخ دهد : آرى ، خداوند به او مىفرمايد : آيا به آنچه مىدانستى عمل كردى و اگر پاسخ دهد نمىدانستم ، به او مىفرمايد : چرا نياموختى تا بدانى و عمل كنى ؟ پس او محكوم شود ؛ اين آن حجّت رساست . حضرت على عليه السلام انگيزهء فرستادن پيامبران را در چند نكته مىداند : فَبَعَثَ فيهم رُسُلَه وَ واتَرَ إليهِمْ انبيائَهُ لِيَسْتَأْدُوهُمْ ميثاقَ فِطْرَتِهِ وَيُذَكِّروهُم مَنْسِىَّ نِعْمَتِهِ وَيَحتَجُّوا عَلَيْهِمْ بِالتَبْلِيغِ وَيُثيرُوا لَهُمْ دَفائِنَ العُقُولِ . « 3 » پس خداوند رسولانش را برانگيخت و پيامبرانش را به دنبال هم به سوى

--> ( 1 ) - أنعام ( 6 ) : 149 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 2 / 29 ، باب 9 ، حديث 10 ؛ الأمالى ، شيخ طوسى : 9 ، حديث 10 ؛ الأمالى ، شيخ مفيد : 227 ، حديث 6 . ( 3 ) - نهج البلاغه : خطبهء 1 .