مىآمد ، پس نعمت خدا را ناسپاسى كردند ، در نتيجه خدا به كيفر اعمالى كه همواره مرتكب مىشدند ، بلاى گرسنگى و ترس فراگير را به آنان چشانيد . * و همانا پيامبرى از خود آنان براى [ هدايت ] شان آمد ، ولى او را تكذيب كردند ، پس عذاب [ خدا ] آنان را در حالى كه ستمكار بودند ، فراگرفت . * از نعمت هايى كه خدا روزى شما كرده است ، حلال و پاكيزه بخوريد و نعمت خدا را سپاس گزاريد ، اگر تنها خدا را مىپرستيد . سخن علامهء طباطبايى دربارهء شكر اما رسول اللَّه صلى الله عليه و آله شكر الهى را از دريچهء تشكّر از بندگان مىبيند ؛ چنانچه در دعا و مناجات خويش با پروردگار مىخواند : يا خَيْرَ شاكرٍ وَمَشْكُور . « 1 » اى بهترين شكرگزار و شكر شده . علامه طباطبايى در اين باره مىنويسد : « شاكر و عليم دو نام از نام‌هاى نيكوى خداست . شكر اين است كه كسى در برابر نيكى ديگرى با زبان و عمل آن را جبران كند . مانند آن كه كسى به ديگرى كمك مالى كند او در پاداش آن كمك ، از او به نيكى ستايش كند . يا آن مال را در جايى كه مورد پسند كمك كننده و بيانگر خوبى اوست به مصرف برساند . خداوند سبحان اگر چه احسانش هميشگى است و همه نيكىها از اوست اما اعمال نيك ما هم در حقيقت احسان خداوند به بندگان است . و خداوند در برابر سپاس‌گزارى بندگان به آنان پاداش نيك مىدهد و مىفرمايد : آيا پاداش خوبى جز خوبى است و اين پاداش شماست كه از كوشش‌تان

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 91 / 396 ، باب 52 ، دعاى جوشن كبير ؛ المصباح ، كفعمى : 259 .