قرآن مجيد از طرفى پيامبر را ، رحمت معرّفى كرد و فرمود : وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ » « 1 » و تو را جز رحمتى براى جهانيان نفرستاديم . از طرف ديگر او را بشارت دهنده به رحمت خطاب كرد : وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا مُبَشِّراً وَنَذِيراً » « 2 » و تو را جز مژده‌رسان و بيم دهنده نفرستاديم . او رحمت خدا بود ، قرآن و بيان و دستورهايش جهت تأمين سعادت دنيا و آخرت ، رحمت حق بود . حيات طيّبه در دنيا - يعنى حياتى كه از دستبرد هوا و هوس و شيطان و طاغوت و بغى و تجاوز دور است - رحمت خداست كه محصول پيروى از آن حضرت است و نيز بهشت و رضوانى كه اكبر از بهشت است و جز با اطاعت از رسول به آن نمىتوان رسيد ، رحمت الهى است ؛ و اين همه معلول رسالت محمّد صلى الله عليه و آله است ، پس رسول اسلام صلى الله عليه و آله عين رحمت حضرت ربّ العزّه در ميان همهء مردم است و در يك كلمه به قول حضرت زين العابدين عليه السلام : محمّد صلى الله عليه و آله امام رحمت است . آرى ، قرآن مجيد و توضيحات رسول خدا نسبت به اين كتاب آسمانى كه پر ارزش‌ترين گوهر خزانهء خلقت است و محمّد صلى الله عليه و آله مبلّغ آن بود رحمت خداست ، رحمتى كه به وسيلهء رحمت بودن رسول اللَّه ، به مردم رسيد . رسيدن به رحمت حق در دنيا يعنى حيات طيّبه و رحمت حق در آيات يعنى بهشت و رِضْوانٌ مِنَ اللَّه أكبر ، جز از طريق اتّصال به قرآن كه كتاب آسمانى

--> ( 1 ) - انبياء ( 21 ) : 107 . ( 2 ) - اسراء ( 17 ) : 105 .