وَشَرَفاً لِأنْصارِهِ . « 1 » آن‌گاه خداوند محمّد صلى الله عليه و آله را به حق برانگيخت وقتى كه دنيا به سپرى شدن نزديك شده و آخرت روى آورده و سرسبزى دنيا پس از روشنى تاريك و اهلش را در مشقّت قرار داده بود ، آن زمان كه بستر دنيا ناهموار و آمادهء نابودى و نيستى بود . زمانش رو به پايان و نشانه‌هاى زوالش نزديك شده بود ، آن زمان كه اهل دنيا رو به نابودى و حلقه‌اش رو به شكسته شدن و ريسمانش رو به پاره شدن و نشانه هايش رو به كهنه شدن و عيب هايش رو به مكشوف شدن و درازى مدّتش رو به كوتاه شدن مىرفت . خداوند پاك آن حضرت را تبليغ كنندهء رسالت و وسيلهء كرامت امّت و بهار اهل زمان و بلندى مرتبت ياران و شرف هواخواهان خود قرار داد . غلبه بر گردنكشان أرْسَلَهُ بِالضِّياءِ و قَدَّمَهُ فِى الْاصْطِفاءِ ، فَرَتَقَ بِهِ الْمَفاتِقَ و ساوَرَ بِهِ الْمُغالِبَ ، وَذَلَّلَ بِهِ الصُّعُوبَةَ و سَهَّلَ بِهِ الْحُزونَةَ ، حَتّى سَرَّحَ الضَّلالَ عَنْ يَمينٍ و شِمالٍ . « 2 » او را با نور فرستاد ، در برگزيدگى بر همگان پيشى داد ، رخنه‌ها را به وسيلهء او به هم بست و به وجود او بر گردنكشان پيروز شد ، به او مشكل را آسان و ناهموارى را هموار ساخت ، تا جبههء گمراهى را از راست و چپ دور گردانيد .

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 189 . ( 2 ) - نهج البلاغه : خطبهء 204 .