شرط نشده است . رزق در دعا اعم از جسمانى و روحانى است . انسان از بدن و روح است . همانطور كه بدن محتاج به كمال و نيرومند شدن است ؛ روح هم نيازمند به نيرويى مناسب است كه به كمال برسد و آن علم و معرفت مىباشد كه با تابش نور بر وجود هر كسى بر اساس شناخت آيات و نشانه‌هاى عقل او را نصيبى مىرسد . غذاى روحانى اطلاق طعام بر غذاى روحانى هم معنايى شايع است . رسول اللّه صلى الله عليه و آله فرمود : أَبِيتُ عِنْدَ رَبِّى يُطْعِمُنى وَ يَسْقِينى . « 1 » من نزد پروردگارم با غذا و نوشيدنى شب را مىگذرانم . بدون شك اين شراب معرفت و محبّت و نورانيّت از انوار عالم غيب است . اولين رزقى كه خداوند روزى بنده مىكند ، نفس‌هاى معيّن است و حق اين نعمت اين است كه در بالاترين امور صرف كند و در بهترين راه انفاق كند كه تقرّب به خداست . تفسير قمى از امام باقر عليه السلام نقل كرده : امام در تفسير آيهء رَزَقْنَاهُم مِنَ الطَّيِّبَاتِ فرمود : وَ الرِّزْقُ الطَيِّبُ الْعِلْمُ . « 2 » روزى پاكيزه ، علم است . احمد بن ابى نصر مىگويد : به امام رضا عليه السلام عرض كردم :

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 6 / 208 ، باب 8 ؛ عوالى اللآلى : 2 / 233 ، حديث 1 . ( 2 ) - تفسير قمى : 2 / 22 ؛ ذيل آيهء 70 سورهء اسراء .