شيخ سعدالدين حموى سواره به رودخانه رسيد ، اسب از آب نمىگذشت ، امر كرد آب را بهم زده گل آلود كنند ، در حال اسب عبور كرد . فرمود : تا خود مىديد از اين وادى عبور نمىتوانست كرد . چون مرض خودبينى و خود خواهى علاج شود و حالت خداجويى و خداخواهى پديد آيد ، حركت نفس به سوى مقام قرب و لقا با كمك طاعات و عبادات آغاز مىشود و به جايى مىرسد كه امام صادق عليه السلام مىفرمايد : انَّ رُوحَ الْمُؤْمِنِ لَأشَدُّ اتِّصالًا بِرُوحِ اللّهِ مِنِ اتّصالِ شُعاعِ الشَّمْسِ بِها . « 1 » اتّصال روح مؤمن به روح خدا از اتّصال شعاع آفتاب به آفتاب شديدتر است . وصف عارفان در روايات امير المومنين عليه السلام در وصف صاحبان عرفان و فضيلت در « نهج البلاغه » مىفرمايد : صَحِبُوا الدُّنْيا بِأبْدانٍ أرْواحُها مُعَلَّقَةٌ بِالْمَحَلِّ الْأعْلى . « 2 » با بدن در دنيايند ، ولى روح آنان تعلّق به محلّ اعلى دارد . اين گونه نفوس نسبت به حق و اوامر و نواهى حق در حالت تسليم‌اند ، آنچه مىخواهند و آنچه انجام مىدهند محض او و براى او و به خاطر او و براى رسيدن به قرب و لقاء و وصال اوست . امام باقر عليه السلام مىفرمايد : گروهى به رسول اكرم صلى الله عليه و آله گذشتند ، عرضه داشتند :

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 166 ، حديث 4 ؛ الاختصاص ، شيخ مفيد : 32 . ( 2 ) - نهج البلاغه : حكمت 147 ؛ بحار الأنوار : 1 / 188 ، باب 2 ، حديث 4 ؛ الأمالى ، شيخ مفيد : 247 .