الْغَفُورُ » « 1 » آن كه مرگ و زندگى را آفريد تا شما را بيازمايد كه كدامتان نيكوكارتريد و او تواناى شكست‌ناپذير و بسيار آمرزنده است . مرگ نقطهء انتقال از اين جهان محدود به عرصه‌اى نامحدود براى يافتن ثواب عمل صالح و ايمان و يا عقاب كفر و بدكارى است . جهان بعد كه دروازهء آن مرگ است يعنى جدايى روح و نفس از بدن جهانى است كه كتب آسمانى و صد و بيست و چهار هزار پيغمبر و دوازده امام معصوم فلاسفهء الهى و حكما و عرفا و پاكان و عاشقان از آن خبر داده‌اند . منكران جهان بعد ، جز ادّعاى خالى و سخن بى دليل و برهان چيزى ندارند ، در حالى كه خود آنان منكر فرياد فطرت خود نسبت به اين حقيقت نيستند يعنى چيزى را كه ادّعا مىكنند قدرت اثبات آن را ندارند چون دليلى بر اثبات ادّعايشان نمىيابند . به دو روزى كه در قرن هيجده و نوزده بر بشر گذشت و حكومت علوم مادّى مسائلى را مطرح كرد منگريد كه آن دو روز گذشت و انسان عالم و عاقل دوباره به قبول حقايق تن داد . مقالهء زير را كه نوشتهء « نورمان ونسان پل » است به دقّت بخوانيد تا صدق اين گفتار بر شما روشن شود كه براى ردّ حقايق راهى وجود ندارد و منكر حق سر چشمهء انكارش حمق و بى منطقى است ، كه مسأله‌اى كه پيچيده به هزاران دليل و برهان و استوار بر فطرت و الهام و منطق و عقل و گفتار حق و انبيا و امامان است

--> ( 1 ) - ملك ( 67 ) : 2 .