[ « 16 » حَمْداً نُزَاحِمُ بِهِ مَلَائِكَتَهُ الْمُقَرَّبِينَ و نُضَامُّ بِهِ أَنْبِيَاءَهُ الْمُرْسَلِينَ فِي دَارِ الْمُقَامَةِ الَّتِي لَا تَزُولُ و مَحَلِّ كَرَامَتِهِ الَّتِي لَا تَحُولُ « 17 » وَالْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي اخْتَارَ لَنَا مَحَاسِنَ الْخَلْقِ وَأَجْرَى عَلَيْنَا طَيِّبَاتِ الرِّزْقِ ] سپاسى كه به وسيلهء آن ، همدوش فرشتگان شويم و در پيشگاه رحمتش جاى را بر آنان تنگ كنيم و به سبب آن ، در سراى جاودانى كه از بين نمىرود و محل كرامتش كه دگرگونى نمىپذيرد با پيامبران مرسل همراه شويم . و سپاس مخصوص خداست كه زيبايىهاى آفرينش را براى ما برگزيد و روزىهاى پاكيزه را به سوى ما روان ساخت . تفسير محاسن خَلق حقيقت وجود آدمى همان نفخهء دميده شده خداوند در جان اوست . در جلالت و منزلت آدمى همين بس كه خداوند او را به صورت معنوى و ملكوتىاش آفريده و خلافت و معرفت و استعداد خويش را به او بخشيده است . وجود آدمى جامع تمام تضادّها است ، چرا كه مظهر جمال و جلال الهى است . حقيقت انسانى برتر از هستى و داراى ظهورات گوناگون است . و به حسب جامعيّت آينهء حق است . چنان كه حق جامع جميع اسماست انسان نيز جامع و مظهر تامّ حق است . آفرينش آدمى در نيكوترين غالب و زيباترين چهره مقرّر شده است . نيكويى و زيبايى آدم از آن جهت است كه خداوند ، آدم را با اعضاى هماهنگ و دقيق مجهّز