رفته با معتدل شدن در جميع جوانب وجودى اعمّ از جسمانى و نفسانى و روحانى و با روشنايى عقلانى و صفاى فكر و صلاح عمل و صدق سخن كه نتيجهء آن همه استقامت بر جادّهء صواب و صراط مستقيم است كه بر حدّ وسط افتاده و از انحراف به چپ و راست و افراط و تفريط مصون مانده است . استقامت بر اين طريقه ، پايدارى بر طريقهء نجات و سبيل آرامش واقعى و خلاص حقيقى است . وصول به اين مقصود مقدّس كه حصول انسانيّت انسان به آن وابسته است نياز به سلوك ممتد و تمرين مداوم و تربيت پذيرى دائم دارد و اين مهم حاصل نمىآيد مگر آن كه آدمى پرورش يابد در دامان التفات و عنايت كاملى راه سپرده و راه به منزل مقصود برده و بهره گيرد ، از همراهى و همرازى و آگاهى و خير خواهى جانى روشن شده و نفسى معتدل گشته ؛ و معلوم است كه هر چه كمال روشنايى و اعتدال و بينايى مربّى همراه و آموزگار آگاه انسان بيشتر و وسيع‌تر و محيطتر باشد ، راه مسير انسان صاف تر و طريق سلوك آدمى بى خطرتر و مستقيم‌تر و نزديكتر و رو به راه‌تر است . چون به خواست خدا ، محمّد و آل او عليهم السلام كه به موهبت عظيم عصمت و فضيلت ممتاز بوده و مىباشند و به سبب همين موهبت و فضيلت بزرگ و استثنايى به موجب مشيّت الهى بهتر از ساير خلق ازعهدهء اين مهم بر آمده و مىآيند ، به حكم بداهت عقل ، صلاح كار انسان و مقتضاى صيانت مصلحت شخصى آدمى و لازمهء حسن استفادهء انسان از فرصت عمر اين است كه از پى ايشان برود و خود را به ايشان بسپارد ، واقعاً و حقيقةً هم دل خود را و هم سَرِ خود را ، يعنى هم دلبسته شود و دلداده و هم سر نهاده شود و سر سپرده ، تا به سرّ وجود خويش پى برد و به تحقّق اعتدال نفسانى و نورانيّت عقلانى كامياب گردد . اگر خواهان جانانى در اين ره كن فدا جان را * كه جز جان نيست اى دل رونمايى روى جانان را