و جنس از براى قسّيس مذكور ارسال مىداشتند ، ميل ورغبت مىنمودند در تبرّك از او و قبول او هداياى ايشان را و از اين جهت تشرّف مىنمودند و من اصول و عقايد ملل و مذاهب مختلفهء نصرانيّت و احكام فروع ايشان را از محضر او استفاده مىنمودم ، و غير از حقير تلامذهء كثيرهء ديگر نيز داشت . هر روز در مجلس درس او قريب به چهارصد و يا پانصد نفر حضور بهم مىرسانيدند و از دختران كليسا كه تاركات الدّنيا بودند و نذر عدم تزويج نموده بودند و در كليسا معتكف بودند ، جمعيّت كثيرى در مجلس درس ازدحام مىنمودند و اينها را به اصطلاح نصاراى « ربّانتا » مىگويند . و لكن از ميان جميع تلامذه ، با اين حقير الفت و محبّت مخصوصى داشتند و مفاتيح مسكن و خزاين مأكل و مشرب خود را به حقير سپرده بودند و استثنا نكرده بود مگر يك مفتاح خانهء كوچكى را كه به منزلهء صندوق خانه بود و حقير خيال مىنمودم كه آن جا خزانهء اموال قسّيس است و از اين جهت با خود مىگفتم قسّيس از اهل دنياست و پيش خود مىگفتم : تَرَكَ الدُّنْيا لِلدُّنْيا . دنيا را ترك كرد به خاطر دنيا . محمد صلى الله عليه و آله در اناجيل اربعه و اظهار زهدش به جهت تحصيل زخاريف دنياست . پس مدّتى در ملازمت قسّيس به نحو مذكور مشغول تحصيل عقايد مختلفهء ملل و مذاهب نصارى بوديم تا اين كه سنّ حقير به هفده و هجده رسيد . در اين بين روزى قسّيس را عارضه رو داد مريض شده و از مجلس درس تخلّف نمود ، به حقير گفت : اى فرزند روحانى ! تلامذه را بگوى كه من امروز حالت تدريس ندارم . حقير از نزد قسّيس بيرون آمدم و ديدم تلامذه مذاكرهء مسائل علوم مىنمايند ،