ملائكه و جنّ و انس فزون‌تر است ، پيامبرى كه مقام بزرگ نبوّت به او ختم شده ، به نظر آنان ساحر و معجزات و بيّنات و آياتش جادو و جادوگرى است ؛ واى كه در برابر اين گونه حيوانات انسان نما چه بايد گفت ؟ ! لعن خدا بر مردم ناآگاه و جاهل و قبيله‌اى كه به عداوت و عمد بر حقّ و حقيقت مىتازند . آخر محمّد صلى الله عليه و آله محمّد بود ، گزين مخلوقِ واحد احد و برترين پيك پيام آور خلّاق صمد ، دُرّ يگانهء درياى خلقت و لُؤلُؤ شاهوار جاودانهء بحر عظمت ؛ آن كه خدا بود و جز او نبود كه « لاإله إلا اللَّه » چون خواست انيسى طلبد ، خلوت مقدّس خويش را كه حبيب او باشد به دو معنى فعيل : هم او را محبوب باشد و هم « هو » را محبّ ، محمّد صلى الله عليه و آله را ايجاد فرمود و بدين هستى بخشى در مشهد قدس ربوبى با نظارهء كمال محمّد در مرتبهء محبّى و در مقام محبوبى ، صنع خويش را به آفرينش اين آدم اعلى ، آفرين نمود و به تمجيدِ : فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ » « 1 » پس هميشه سودمند و بابركت است خدا كه نيكوترين آفرينندگان است . از آن ياد فرمود ؛ آن كه او مقصود خالق بود و ديگر هر چه هست به طفيل خلقت او موجود . خداوند متعال به آفرينش او ، خلق اوّل را به ساحت آخر در آورد و رسول نخستين اعظم را به جلوهء نبىّ آخرين خاتم بپرورد و پاى پى خجستهء آن حضرت اشرف اعلى را بر تخت ارشاد و هدايت و الا نهاد كه در خور او بود نه غير او ؛ و از او زيبنده بود نه از جز او . خدايش بىاندازه شرح صدر داد ، بدين وجه كه سينهء بىكينه‌اش را براى دريافت نهايت معرفت كه غير را تاب تحمّل آن نباشد و غايت طاعت نسبت به ذات اقدس

--> ( 1 ) - مؤمنون ( 23 ) : 14 .