دلنوازان ، قدرت نفس جوانمردان ، عشق عاشقان ، عرفان عارفان ، پناه بىپناهان ، راز دل رازداران ، آه دل مستمندان به وقت شامگاهان ، مناجات پرشور سحرخيزان و سرمايهء روح اميدواران است . صحيفهء سجاديه ، خزانهء پرگوهرى است كه با كمال تأسّف تاكنون ناشناخته مانده و آن طور كه شايستهء اين كتاب با عظمت است ، از آن استفاده نشده و شرح جامعى كه قابل استفادهء تمام مردم باشد ، براى اين درياى بىساحل معنوى فراهم نيامده است . اكثريّت شيعه دوازده امامى ، چنان كه از نهج البلاغه عظيم بىخبرند ، از صحيفهء سجاديه ، نيز در غفلت‌اند ! ! در كنار درياى بىكرانند ولى تشنه‌اند ، در جنب بزرگترين گنجينهء معارفند ولى بىخبرند ، از غنىترين معدن حكمت و علم و بزرگ‌ترين منبع دانش و بينش برخوردارند ولى تهيدستند . آن قدر كه به دنياى خود مىرسند ، از آخرت خويش اطّلاع نمىگيرند ؛ ولى در حدى كه به جسم مىپردازند ، احوالى از قلب و روح و نفس نمىپرسند ؛ به اين اندازه‌اى كه براى آبادى شكم و پاسخگويى به شهوت اقدام مىنمايند ، به معنا و معنويت و به مقام و شخصيّت خود توجّه نمىكنند . بعد از گذشت پانزده قرن از طلوع صحيفهء سجاديه ، هنوز اكثريّت مردم در تاريكى جهل نسبت به اين سرمايهء بىنظير الهى به سر مىبرند . دقّت در دعاهاى امام سجاد عليه السلام ، اين معنى را به انسان نشان مىدهد كه بايد صحيفهء سجاديه در حوزه‌هاى علمى شيعه و در مدارس فرهنگى ، جزء كتب اصيل درسى شود و برجستگان با هنرى براى تعليم اين فرهنگ پرفروغ تربيت شوند . صحيفهء سجاديه ، بايد در دانشگاه‌هاى اسلامى ، به عنوان يكى از مهمترين منابع درسى مورد استفاده قرار گيرد ، تا در سايهء آن ، در هر رشته‌اى از علم ، متخصّصانى با