آن امام را كه مىخواهد زيارت كند و پدرش را نام ببرد ، مثلا اگر زيارت امام حسين عليه السّلام است بگويد ، الحسين بن علىّ ، و اگر زيارت امام رضا عليه السّلام است بگويد : علىّ بن موسى الرضا همچنين امامان ديگر . سپس بگويد : و فرشتگان گماشته شده به اين بارگاه مبارك ثالثا ، آيا وارد شوم اى رسول خدا ! آيا وارد شوم اى حجّت خدا ؟ ، آيا وارد شوم اى فرشتگان مقرّب خدا ، كه در اين زيارتگاه اقامت داريد ، پس مرا براى واردشدن اى مولايم اجازه ده ، به بهترين اجازه‌اى كه به يكى از دوستانت داده‌اى ، چنانچه من لايق آن اجازه نيستم ولى تو لايق آنى پس عتبهء مباركهء را ببوس و وارد شو و بگو : به نام خدا ، و به خدا ، و در راه خدا ، و بر آيين رسول خدا ( درود خدا بر او و خاندانش باد ) خدايا مرا بيامرز و به من رحم كن ، و توبه‌ام را بپذير ، زيرا تويى بسيار توبه‌پذير مهربان . دوم : اذن دخولى است كه علّامهء مجلسى ( ره ) از نسخه‌اى قديمى از نوشته‌هاى اصحاب براى ورود به سرداب مقدّس ، و بارگاههاى نورانى ائمهء عليهم السّلام به اين صورت نقل فرموده خداى اين بقعه‌اى است كه تو پاكش نمودى ، و كويى است كه شرافتش دادى ، و نشانه‌هايى است ، كه پاكيزه‌اش ساختى ، به خاطر اينكه در آنجا آشكار كردى دلايل توحيد ، و نمونه‌هاى عرش مجيد را ، آنان‌كه به عنوان فرمانروا برگزيدى ، براى حفظ نظام ، و انتخاب كردى براى رياست بر تمام خلق ، و برانگيختى براى قيام به عدالت ، در آغاز هستى ، تا روز قيامت ، سپس بر آنان به جانشينى پيامبرانت ، براى حفظ قوانين و