الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)
465
مفاتيح الجنان (فارسى)
و در اين روز و به قولى در روز سوم ، در سال صدوبيستويك زيد بن على شهيد شد . روز سوم : سيّد ابن طاووس از كتابهاى اصحاب ما اماميه نقل كرده است كه در اين روز خواندن دو ركعت نماز مستحب است كه در ركعت اول سورههاى حمد و انا فتحنا و در ركعت دوم سورههاى حمد و توحيد خوانده و پس از سلام صد مرتبه صلوات ، و صد مرتبه اللّهمّ العن ال ابى سفيان و صد رمتبه استغفار بگويد ، آنگاه حاجت خود را بخواهد . روز هفتم : به قول شهيد و كفعمى و ديگران و از طرفى به قول شيخ كلينى و شيخ طوسى : در روز بيستوهشتم در سال پنجاهم شهادت حضرت مجتبى عليه السّلام واقع شد . [ و در اين روز در سال 128 ولادت حضرت موسى بن جعفر ( ع ) در « ابوا » ( منزلى بين مكه و مدينه ) اتفاق افتاد . از مؤلف ] روز بيستم : روز اربعين و به قول شيخ مفيد و شيخ طوسى روز بازگشت خانوادهء حضرت حسين عليه السّلام از شام به مدينه ، و روز ورود جابر بن عبد اللّه انصارى به كربلا براى زيارت امام حسين عليه السّلام است ، و جابر نخستين زائر آن حضرت پس از شهادت ايشان است ، و زيارت حضرت سيّد الشهداء عليه السّلام در اين روز مستحبّ است . از حضرت عسگرى عليه السّلام روايت شده : نشانههاى مؤمن پنج چيز است : بجا آوردن پنجاهويك ركعت نمازهاى واجب و نافله در شبوروز ، زيارت اربعين ، انگشتر به دست راست نمودن ، و در سجده جبين را بر خاك گذاشتن ، و بلند گفتن « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم » شيخ در كتاب « تهذيب » و « مصباح » زيارت خاص اين روز را از امام صادق عليه السّلام نقل كرده كه ما ان شاء اللّه در باب زيارات خواهيم آورد . [ صفحه 722 ] روز بيستوهشتم : سال يازدهم روز وفات حضرت خاتم انبيا ( صلوات اللّه و سلامه عليه ) است ، و روز وفات به اتّفاق همهء علما روز دوشنبه بوده ، و هنگام وفات شصتوسه سال داشتند . در چهل سالگى مبعوث به رسالت شد ، سيزده سال در شهر مكّه مردم را به خداپرستى خواند ، در سنّ پنجاهوسه سالگى به مدينه هجرت كرد ، و در سال دهم هجرى از دنيا رفت ، غسل و حنوطش را امير المؤمنين عهدهدار بود ، و پس از غسل و كفن بر بدن مطهّرش نماز گذارد ، آنگه اصحاب دستهدسته و بدون امام بر ان حضرت نماز خواندند ، سپس امير مؤمنان عليه السّلام آن حضرت را در حجرهء طاهره ، در همان نقطهاى كه از دنيا رفته بود دفن كرد . از انس بن مالك روايت شده : زمانىكه از دفن پيامبر فارغ شديم ، حضرت فاطمه عليها السّلام به سوى من آمد و گفت :