الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)

432

مفاتيح الجنان (فارسى)

باز مگردان ، اى مهربان‌ترين مهربانان ، خدايا در اين وقت ما را از كسانى قرار ده كه از تو درخواست كردند ، و تو به آنان عطا فرمودى و تو را شكر نمودند پس بر آنان افزودى و به سويت بازگشتند و آنان را پذيرفتى ، و به سوى تو از همهء گناهانشان بيزاى جستند پس همهء گناهانشان را آمرزيدى اى داراى بزرگى و بزرگوارى . خدايا ما را پاك كن ، و به جانب راست و درستى توجّه ده ، و زارى ما را بپذير ، اى بهترين كسىكه درخواست شد ، و رحم‌كننده‌ترين كسىكه از او رحمت خواسته شد ، اى آن‌كه بر هم نهادن پلكها ، و دقت نظر چشمها بر او پوشيده نيست ، و آنچه در نهان مستقرّ شده ، و آنچه را پنهانيهاى قلوب در برگرفته از او مخفى نيست ، آرى همه اينها را دانشت شماره كرده ، و بردبارىات فرا گرفته ، تو منزّهى و برترى ، از آنچه ستمگران درباره‌ات مىگويند ، پس برترى آسمانهاى هفتگانه و زمينها و هركه در آنهاست تو را تسبيح مىگويند ، و هيچ موجودى نيست مگر اينكه با سپاست تسبيح مىگويد ، پس تو را سپاس و بزرگوارى و بلندى مقام ، اى دارنده بزرگى و كرامت و فضل و نعمت ، و عطاهاى بزرگ ، و تويى بخشنده كريم رئوف و مهربان ، خديا از روزى عدالت بر من وسعت ده ، و در تن دينم سلامت كامل بخش ، و ترسم را امان ده ، و وجودم را از آتش آزاد كن ، خدايا بلايت را به جريمه گناهانم بر من قرار مده ، و مرا به تدريج بر بديهايم مؤاخذه مكن ، و مرا در خيالات باطلم رها مساز ، و شر بدكاران جن و انس را از من دور كن . در اين قسمت از دعا سر و ديدهء خود را به جانب آسمان برداشت ، و از ديده‌هاى مباركش مانند ريزش آب از دو مشك ، اشك مىريخت ، و با صداى بلند به محضر حق عرضه داشت :