بيدارم نمودى ، به سپاسگذارى و يادت آگاهىام دادى ، و طاعت و عبادتت را بر من واجب نمودى ، و آنچه را پيامبرانت آوردند به من فهماندى ، و پذيرفتن خشنودىات را بر من آسان كردى ، و در تمام اين امور به يارى و لطفت بر من منّت نهادى ، سپس وقتى كه مرا از بهترين خاك آفريدى ، برايم نپسنديدى اى معبود من نعمتى را بدون نعمتى ديگر ، و از انواع وسايل زندگى ، و اقسام بهره‌ها نصيب من فرمودى ، و اين بخاطر نعمت‌بخشى بزرگ و بزرگتر و احسان ديرينه‌ات بر من بود ، تا جايى كه همهء نعمتها را بر من كامل نمودى ، و تمام بلاها را از من بازگرداندى ، نادانى و گستاخىام بر تو ، بازت نداشت ، از اين كه مرا به آنچه به تو نزديك مىكند راهنمايى كردى ، و به آنچه مرا به پيشگاهت مقرّب مىنمايد توفيق دادى ، پس اگر بخوانمت ، اجابتم نمايى ، و اگر از تو درخواست نمايم ، عطايم كنى ، و اگر اطاعتت كنم قدردانى فرمايى ، و اگر به شكرت برخيزم بر نعمتم بيفزايى ، همهء اينها كامل كردن نعمتهايت بر من و احسانت به سوى من است ، پس منزّهى تو ، منزّهى تو ، كه آفريننده‌اى ، و بازگرداننده‌اى ، و ستوده‌اى و بزرگوارى ، نامهايت مقدس است ، و نعمتهايت بزرگ ، خدايا كداميك از نعمتهايت را به شماره آورم و ياد كنم ، يا براى كدميك از عطاهايت به سپاسگذارى برخيزم درحالىكه پروردگارا ، بيش از آن است كه شماره‌گران برشمارند ، يا اينكه ياد دارندگان در دانش به آنها برسند ، آنگاه اى خدا ، آنچه از بدحالى و پريشانى از من بازگرداندى و دور كردى ، از آنچه از سلامتى كامل و خوشحالى برايم نمايان شد ، بيشتر است ، معبودا ، من گواهيى مىدهم به حقيقت ايمانم ، و باور تصميمات يقينم ، و يكتاپرستى بىشائبه صريحم