كه در اين شب به طاعت حق مشغول باشد ، براى او اجر صد نفر روزه‌دارى است كه ملازم مسجد بوده‌اند ، آن هم روزه‌دارى كه خدا را به اندازهء چشم‌برهم‌زدنى معصيت نكرده باشد ، پس اين شب را غنيمت بشمار ، و خود را به طاعت و عبادت و نماز و درخواست حاجات از خدا مشغول كن ، روايت شده هركه در اين شب حاجتى از خدا بخواهد حتما به او عطا خواهد شد . روز بيست‌وسوم : سال دويست‌وسه به قولى شهادت حضرت رضا عليه السّلام واقع شده و زيارت آن حضرت از نزديك و دور مستحبّ است . سيّد ابن طاووس در كتاب « اقبال » گفت كه در بعضى از كتابهاى علماى شيعه غير عرب ( رضوان اللّه عليهم ) ديدم كه مستحبّ است مولايمان حضرت رضا ( درود خدا بر او ) در روز بيست‌وسوم از ماه ذى القعده از نزديك و دور زيارت شود ، به بعضى از زيارتهاى معروف ، يا به آنچه كه همانند زيارت باشد از رواياتى كه در اين باب رسيده است . شب بيست‌وپنجم : شب دحو الارض است ، يعنى پهن شدن زمين از زير كعبه به روى آب ، و از شبهاى بسيار شريف است كه رحمت خدا در آن نازل مىشود ، و قيام به عبادت د رآن اجر بسيار دارد ، و از حسن بن على وشّاء روايت شده كه گفته : من كودك بودم كه با پدرم در شب بيست‌وپنجم ماه ذو القعده ، در خدمت حضرت رضا عليه السّلام شام خورديم ، حضرت فرمود امشب حضرت ابراهيم و حضرت عيسى عليهما السلام متولّد شده‌اند ، و زمين از زير كعبه پهن شده ، پس هركه روزش را روزه بدارد ، چنان است كه شصت ماه روزه داشته باشد ، و در روايت ديگر است كه فرمود : در اين روز حضرت قائم ( عج ) قيام خواهد كرد . روز بيست‌وپنجم : روز دحو الارض است ، يكى از آن چهار روزى است ، كه در تمام سال به فضيلت روزه ممتاز است ، و در روايتى آمده : كه روزهء اين روز همانند روزهء هفتاد سال است و در روايت ديگر آمده كه كفاره هفتاد سال است ، و هركه اين روز را روزه بدارد ، و شب را به عبادت به سر آورد ، براى او عبادت صد سال نوشته شود و براى روزه‌دار اين روز ، كه هرچه در ميان زمين و آسمان است استغفار كند ، و اين روزى است كه رحمت خدا در آن منتشر شده ، و براى عبادت