بيست‌وسم اهل خود را بيدار مىكرد ، و آنهايى را كه خواب در ربوده بود ، به رويشان آب مىپاشيد ، و حضرت فاطمه عليها السلام در اين شب اجازه نمىداد احدى از اهلش بخوابد ، و خواب آنها را به كمى طعام علاج مىفرمود ، و آنها را با خواباندن در روز براى بيدارى و احياى شب آماده مىكرد ، و مىفرمود : محروم كسى است كه از خير اين شب محروم بماند . روايت شده كه امام صادق عليه السّلام به بيمارى سختى دچار شده بود ، وقتى شب بيست‌وسوم ماه رمضان رسيد ، به خدمتكارانش دستور داد او را به مسجد بردند ، و تا صبح در مسجد بود . علّامهء مجلسى ( ره ) فرموده است هرقدر كه خواندن قرآن ممكن باشد ، در اين شب خوانده شود ، و دعاهاى صحيفهء كامله ( سجاديه ) ، به ويژه دعاى مكارم الأخلاق ، و دعاى توبه قرائت گردد ، و روزهاى اين شبها را نيز بايد حرمت نهاد ، و به عبادت و تلاوت قرآن به سر آورد ، زيرا در احاديث معتبر آمده است كه روز قدر در فضيلت همانند شب قدر است . دعاى شب بيست‌وسوم : اى پروردگار شب قدر ، و قراردهندهء آن بهتر از هزار ماه ، و پروردگار شب و روز ، و كوهها و درياها ، و تاريكيها و روشناييها ، و زمين و آسمان ، اى پديدآورنده ، اى صورت‌بخش ، اى عطا كننده ، اى نعمت ده ، اى خدا ، اى بخشنده ، اى خدا ، اى به خود پاينده ، اى خدا ، اى نو آفرين ، اى خدا ، اى خدا ، اى خدا ، نامهاى نيكوتر ، و نمونه‌هاى والاتر ، و بزرگمنشى و نعمتها از آن توست ، از تو درخواست مىكنم كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى ، و قرار دهى در اين شب نامم را در زمرهء سعادتمندان ، و روحم را با شهيدان ، و نيكوكارىام را در بلندمرتبه‌ترين درجهء بهشت ، و گناهم را آمرزيده ، و ببخشى بر من يقينى كه دلم با آن همراه باشد ، و ايمانى كه شك را از من زدوده گرداند ، و خشنودى به آنچه نصيبم نموده‌اى ، و ما را در دنيا و آخرت پاداش نيكو عنايت فرما ، و از عذاب آتش