الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)

308

مفاتيح الجنان (فارسى)

گشت ، و به احسان و نعمتهايت الفت جست ، تويى آن سخاوتمندى كه گذشتت به تنگى نمىرسد ، و احسانت كاهش نمىپذيرد ، و رحمتت كم نمىشود ، و به يقين از چشم‌پوشى ديرينت ، و فضل بزرگت ، و رحمت گسترده‌ات اعتماد نموديم ، آيا ممكن است پروردگارا بر خلاف گمانهاى ما به خويش رفتار كنى ، يا آرزوهايمان را نسبت به رحمتت نوميد سازى هرگز اى بزرگوار ، چنين گمانى به تو نيست ، و طمع ما دربارهء تو اين چنين نمىباشد ، پروردگارا ، ما را دربارهء تو آروزى طولانى بسيارى است ، ما را در حق تو اميد بزرگى است ، از تو نافرمانى كرديم و حال آنكه اميدواريم گناه را بر ما بپوشانى ، و تو را خوانديم ، و اميدواريم كه بر ما اجابت كنى ، مولاى ما اميدمان را تحقق بخش ، ما دانستيم كه با كردارمان سزاوار چه خواهيم بود ، ولى دانش تو دربارهء ما ، و و آگاهى ما به اينكه ما را از درگاهت نميرانى ، گرچه ما سزاوار رحمتت نيستيم ولى تو شايستهء آنى كه بر ما و بر گنهكاران به فضل گسترده‌ات جود كنى ، پس آنگونه كه شايستهء آنى بر ما منّت گذار ، و بر ما جود كن ، كه ما نيازمند به عطاى توييم ، اى آمرزگار ، به نور تو هدايت شديم ، و به فضل تو بىنياز گشتيم ، و به نعمتت بامداد نموديم و شامگاه كرديم ، گناهان ما پيش روى توست ، خدايا از گناهانمان از تو آمرزش مىخواهيم ، و به سوى تو باز مىگرديم ، تو با نعمتها به ما مهر مىورزى و ما با گناهان با تو مقابله مىكنيم ، خيرت به سوى ما سرازير است ، و بدى ما به سوى تو بالا مىآيد ، همواره فرشتهء كريمى ، از ما كردار زشت به جانب تو مىآيد ، و اين امر مانع نمىشود از اينكه ما را با نعمتهايت فراگيرى ، و به عطاهاى برجسته‌ات بر ما تفضّل نمايى ، منزّهى تو ، چه بردبار و بزرگ و كريمى ، آغاز كنندهء به نيكى و