الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)
286
مفاتيح الجنان (فارسى)
و در وقتى كه روزهداران پاداش خود را بگيرند تو ازجملهء محرومان و زيانكاران باشى ، و به سوى خداى تبارك و تعالى تقرّب جوى به تلاوت قرآن در شبها و روزهاى اين ماه ، و به خواندن نماز ، و كوشش در عبادت و خواندن نمازها در اوقات فضيلت ، و كثرت استغفار و دعا . از امام صادق ( درود بر او ) روايت شده است : هركه در ماه رمضان مورد مغفرت قرار نگيرد ، تا سال آينده قرار نمىگيرد ، مگر آنكه براى آمرزيده شدن در عرفه حاضر شود . و خود را از آنچه خدا حرام كرده و از افطار دادن به چيزهاى حرام ، حفظ كن و به گونهاى رفتار كن كه مولاى ما حضرت صادق عليه السّلام وصيت فرموده كه : هرگاه روزه هستى بايد گوش و چشم و پوست و همهء اعضاى تو روزه باشند ، يعنى از انجام محرّمات بلكه مكروهات دورى كنند و نير فرمود : گاه روزهء تو نبايد همانند روز افطار تو باشد ، و همچنين فرمود : روزه به همين خوددارى از خوردن و آشاميدن تنهاست ، بلكه بايد در هنگام روزه ، زبان خود را از دروغ نگاه داريد ، و ديدههاى خود را از حرام بپوشانيد و با يكديگر نزاع نكنيد ، و بر هم حسد نورزيد ، و غيبت و گفتگوى بىمنطق ننماييد ، و سوگند دروغ بلكه حتى سوگند راست به زبان نياوريد ، و دشنام و ناسزا ندهيد ، و بىخردى نورزيد ، و دلتنگ نشويد ، و از ياد خدا و نماز غفلت نكنيد ، و از آنچه نبايد گفت خاموش باشيد ، شكيبا باشيد ، و سخن به راستى گوييد ، از اهل شرّ دورى كنيد ، و از گفتار بد و دروغ و افترا و خصومت با مردم و گمان بد بردن و غيبت و سخنچينى اجتناب كنيد و خود را در آستانه آخرت بدانيد ، و در انتظار فرج و ظهور قائم آب محمّد عليهم السّلام باشيد و ثوابهاى آخرت را آرزو نماييد ، و براى سفر آخرت ، اعمال شايسته را توشه برگيريد و بر شما باد به آرامش دل و آرامى تن و خضوع و خشوع و شكستگى و فروتنى ، مانند بردهاى كه از مولاى خويش بترسد ، و از عذاب خدا هراسان باشيد ، و به رحمتش اميدوار ، و اى روزهدار بايد كه دلت از عيبها و باطنت از حيلهها و مكرها پاك باشد ، و تنت پاكيزه از آلودگيها و از آنچه غير خداست به سوى خدا بيزارى جو ، و ولايت و دوستى خويش را به گاه روزه براى خدا خالص گردان ، و از بيان آنچه حق تعالى تو را از آن در آشكار و نهان نهى كرده خاموش باش . و در ايام روزه روح و بدن خويش را به خداى ( عزّ و جلّ ) ببخش ، و دل خويش را براى محبت و ياد او فارغ گردان ، و بدن خود را در آنچه خدا تو را به آن امر كرده و فرا خوانده بكارگير ، اگر چنين كنى ، آنچه شايستهء روزه است انجام دادهاى ، و فرمان خدا را اطاعت