بر عهدهء خود مگذار مگر آنكه ادا كنى ، و در دل خويش كينهء كسى را وامگذار مگر آن‌كه بيرون كنى ، و گناهى را مگذار جز آن‌كه ترك كنى و از خدا بترس ، و در امور پنهان و آشكار خود ، بر او توكّل كن ، كه هركس بر خدا توكّل كند ، خدا او را بس است ، و در باقيماندهء ماه اين دعا را بسيار بخوان : خدايا اگر در آنچه از ماه شعبان گذشت ما را نيامرزيدى ، پس در آن مقدار كه از آن باقى مانده است ما را بيامرز . به درستى كه حق تعالى در اين ماه ، بنده‌هاى بسيارى را به خاطر حرمت ماه مبارك رمضان ، از آتش دوزخ برهاند . شيخ طوسى از حارث بن مغيره نضرى روايت كرده است كه امام صادق عليه السّلام در شب آخر ماه شعبان ، و شب اوّل ماه رمضان چنين مىخواند : خدايا اين ماه مبارك كه قرآن در آن نازل گشته ، و هدايت براى مردم ، و دلايل روشنى از هدايت و تميز ميان حق و باطل قرار داده شده است ، فرا رسيد ، پس ما را در آن به سلامت بدار و آن را برايمان سالم نگهدار ، و از سوى خويش در حال آسانى و سلامت كامل از ما تحويل بگيرش ، اى آن‌كه اندك را بپذيرد ، و بسيار را قدر نهد ، از من اندك را بپذير . خدايا از تو درخواست مىكنم براى من به سوى هر خيرى راهى ، و از هرچه نمىپسندى مانعى قرار دهى ، اى مهربان‌ترين مهربانان ، اى آن‌كه از من درگذشت و از آنچه از زشتيها در پنهان انجام دادم چشم‌پوشى كرد ، اى آن‌كه مرا به سبب ارتكاب گناهان سرزنش ننمود ، عفوت ، عفوت عفوت را خواهم ، اى كريم . خدايا پندم فرمودى ، پنديذير نشدم ، و از حرامهايت بازم داشتى ، باز نايستادم ، پس مرا چه عذرى است ، از من درگذر اى كريم ، عفوت ، عفوت را خواهم ، خدايا ! آسودگى به گاه مرگ و عفو هنگام حساب را از تو مىخواهم ، گناه از بنده‌ات بزرگ شده ، پس شايسته است گذشت از جانب تو نيكو باشد ، اى پروا پذير ،