اى بزرگى كه براى هر كار بزرگى به او اميد است ، از من گناه بزرگ را بيامرز ، زيرا گناه بزرگ را جز پروردگار بزرگ نمىآورزد . سپس سر مبارك خويش را از سجده برداشت ، و دوباره به سجده برگشت ، عايشه شنيد كه آن حضرت مىگويد : پناه مىآورم به نور جلوه‌ات كه آسمانها و زمينها بر آن روشن شد ، و تاريكيها با آن بر طرف گشت ، و با ان كار گذشتگان و آيندگان اصلاح شد ، از فرا رسيدن عذاب نابهنگامت و از دگرگونى عافيتت ، و از زايل شدن نعمتت . خدايا ! دل با تقوا و صفا يافته ، و بيزار از شرك ، نه كافر و بدبخت روزى من گردان . سپس دو طرف روى خود را بر خاك نهاد و گفت : روى خويش را به خاك ساييدم ، و مرا سراست كه تو را سجده كنم . آنگاه كه روس خدا صلى اللّه عليه و آله خواست به اطاق برگردد ، عايشه با شتاب به جانب بستر خويش رفت ، و هنگامىكه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله به خوابگاه خويش آمد ، شنيد كه عايشه بلند نفس مىزند ، فرمود : اين بلند نفس زند چيست ؟ آيا ندانستى كه امشب چه شبى است ؟ اين شب نيمهء شعبان است كه در آن روزيها قسمت مىشود ، و زمان مرگ اشخاص ثبت مىگردد ، و نام كسانىكه بايد به حج بروند نوشته مىشود ، به درستى كه خداى تعالى آمرزد از ميان خلق خود بيش از عدد موهاى بزهاى قبيله كلب را ، و در اين شب خداى تعالى فرشتگان را از عالم بالا به سوى مكه در زمين مىفرستد . چهاردهم : نماز جناب جعفر طيّار را بجا آورد ، چنان‌كه شيخ از امام رضا عليه السّلام روايت كرده . پانزدهم : نمازهاى اين شب را بجا آورد كه بسيار است ، از جمله نمازى است كه ابو يحيى صنعانى از امام باقر و امام صادق عليه السّلام روايت كرده ، و همچنين سى نفر از كسانىكه مورد اطمينان و اعتماد هستند از آن دو بزرگوار روايت كرده‌اند كه هرگاه شب نيمهء شعبان فرا رسيد چهار ركعت نماز بجا آور به اين ترتيب كه در هر ركعت سورهء « حمد » و پس از آن صد مرتبه سورهء « توحيد » را بخوان . و چون فارغ شدى بگو :