حضرت صادق عليه السّلام اين دعا را به من تعليم داد كه آن را در شب نيمهء شعبان بخوانم : خدايا تويى زنده به خود پاينده برتر بزرگ ، آفرينندهء روزىبخش ، زندگىبخش ميرانند ، آغاز كنندهء پديدآورنده ، بزرگى توراست ، برترى توراست ، سپاس از آن توست ، نعمت و جود ، كرم و فرمان ، بزرگوارى و شكر تنها توراست ، يگانه‌اى ، شريكى براى تو نيست ، اى يگانه اى يكتا ، اى مقصود خلق ، اى آن‌كه نزاده و زاد هنشده و برايش همتايى نبوه ، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا بيامرز و به من رحمت آر ، و نيازهاى مهمّ مرا كفايت فرما ، بدهكارىام را ادا كن ، روزىام را وسعت ده ، به درستى كه تو در اين شب هر كار استوارى را مقدّر مىكنى ، و هركه از خلق خود را بخواهى روزى مىدهى ، پس مرا روزى ده كه تو بهترين روزىدهندگانى ، تو گفتى و تو بهترين گوينده و سخنگويى : « از فضل خدا بخواهيد » بنابر اين از فضلت مىخواهم ، و تو را قصد كردم و به فرزند پيامبرت اعتماد نمودم ، و به تو اميد بستم ، بر من رحم كن ، اى مهربانترين مهربانان . ششم : دعايى را بخواند كه حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله در اين شب ميخواندند خدايا از خشيتت چنان نصيب ما كن ، كه بين ما و نافرمانى تو حايل شود ، و از طاعتت آنچه كه ما را به خشنودىات برساند ، و از يقين به قدرى كه گرفتاريهاى دنيا را بر ما آسان سازد ، خدايا مار را به گوشهايمان و ديدگانمان و نيروهايمان تا گاهى كه ما را زنده مىدارى بهره‌مند گردان ، و آن را وارث ما قرار بده ، و انتقام ما را بر عهدهء كسى قرار ده كه بر ما ستم روا داشته ، و ما را بر كسىكه با ما دشمنى ورزيده يارى ده ، و مصيبت ما را در دين