نماز ، روزه ، زكات ، امر به معروف ، نهى از منكر ، نيكى به پدر و مادر و خويشان و همسايگان ، ايجاد صلح و صفا بين مردم ، صدقه دادن به فقرا و مساكين ، در چيزى كه مسئوليّتش از شما برداشته شده ، به خود زحمت و مشقّت مىدهيد و آن مسأله قضا و قدر است ، و خود را در سختى مىاندازيد در چيزىكه از ژرف‌انديشى و تحقيق در آن نهى شده‌ايد ، و آن كشف اسرار الهى است ، كه هركه از آنها تفتيش كند از تباه‌شدگان است . بدانيد كه اگر شما بر آنچه پرودگار براى مطيعان از بندگانش در امروز آماده نموده آگاه شويد ، هرآينه خود را از آنچه بدان پرداختيد [ بحث در قضاوقدر ] بازخواهيد داشت ، و در آنچه به آن فرمان دادند وارد خواهيد شد . گفتند : يا امير المؤمنين آنچه را خدا در اين روز براى مطيعان خود مهيّا نموده چيست ؟ حضرت داستان آن لشگرى را كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله براى جهاد با كافران فرستاده بود ، و سپاه دشمن به هنگام شب بر آنها شبيخون زندن نقل كرد و فرمود : شبى تاريك و فرورفته در سياهى بود ، مسلمانان در خواب ، و كسى از آنان جز زيد بن حارث و عبد اللّه بن رواحه و قتاده بن نعمان و قيس بن عاصم منقرى بيدار نبود ، هريك از آنان در جانبى از لشگر مشغول نماز و خواندن دعا بود ، دشمنان با شبيخون خويش در آن شب تاريخ ، مسلمانان را آماج تيرهاى خود ساختند و مسلمانان به خاطر سياهى شب ، از ديدن دشمنان عاجز بودند ، و راهى براى حفظ خويش نداشند ، به اين خاطر نزديك بود هلاك شوند ، ناگهان از دهان اين چند نفر انوارى درخشيد ، كه اردوگاه را روشن ساخت ، و باعث قوّت دل و دليرى مسلمانان شد ، پس شمشير كشيده و همهء دشمنان را كشته و زخمى و اسير نمودند ، پس از بازگشت از جهاد داستان خود را براى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله نقل كردند ، حضرت فرمود : اين انوار به خاطر اعمال برادران شما در آغاز ماه شعبان است ، پس حضرت يك‌يك آن اعمال را نقل كردند تا آنكه فرمودند : چون روز اوّل شعبان مىرسد ، ابليس سپاه خويش را در اطراف زمين و كرانه‌هاى آن پراكنده مىكند و به ايشان مىگويد : امروز در كشاندن بعضى از بندگان خدا به سوى خود بكوشيد ، و خدا ( عزّ و جلّ ) فرشتگان را در اطراف و آفاق زمين پراكنده مىكند و به آنان مىفرمايد : بندگانم را به راستى و درستى نگاه داريد ، و آنان را ارشاد كنيد ، همهء بندگانم سعاتمند مىشوند ، جز آن‌كه از قبول حق امتناع ورزد و به راه سركشى رود ، كه او در شمار حزب ابليس و سپاهيان او محسوب مىشود . چون روز اوّل ماه شعبان شود ، خدا ( عزّ و جلّ ) به باز شدن درهاى