توست ، و من به تو پناه آوردم اى خداى من ، پس گمانم را از رحمتت نااميد مساز ، و از مهربانىات محرومم مكن ، خدايا ، در ميان هل ولايتت برنشانم ، نشاندن آن‌كه به افزون شدن محبّتت اميد بسته ، خدايا ، شيفتگى به ذكرت را پيوسته به من الهام فرما ، و همّتم را در نسيم كاميابى نامهايت و جايگاه قدرست قرار ده . خدايا به حق خودت بر خودت ، مرا به جايگاه اهل طاعتت ، و جايگاه شايستهء بر ساخته از خشنودىات برسان ، زيراكه من نه بر دفعى از خود قدرت دارم ، و نه بر نفع خويش مالك هستم . خدايا ، من بندهء ناتوان گنهكار توام ، و مملوك توبه‌كننده به پيشگاهت ، مرا از كسانىكه رويت را از آنان برگرداندى قرار مده ، و نه از كسانى كه غفلتشان از بخششت محرومشان نموده . خداى كمال جدايى از مخلوقات را ، براى رسين كامل به خودت به من ارزانى كن ، و ديدگان دلهايمان را به پرتو نگاه به سوى خويش روشن كن ، تا ديدگان دل پرده‌هاى نور را دريده و به سرچشمهء عظمت دست يابد ، و جانهايمان آويخته به شگوه قدست گردد ، خدايا مرا از كسانى قرار ده كه آوازشان دادى ، پس پاسخت دادند ، به آنها توجه فرمودى ، پس در برابر بزرگىات مدهوش شدند ، و با آنان راز پنهان گفتى و آنان آشكارا براى تو كار كردند ، خدايا بر خوش‌بينىام نااميدى و يأس را چيره نسازم ، و اميدم از زيبايى كرمت نبرد . خدايا گر خطاهايم مرا از نظرت انداخته ، به خاطر حسن اعتمادم بر تو از من چشم‌پوشى كن . خدايا ، اگر گناهان از جايگاه مكارم لطفت مرا پائين آورده ، اما يقين به كرم عنايتت هشيارم نموده . خدايا اگر غفلت از آماده شدن براى ديدارت به خوابم فرو برده ، ولى معرفت به نعمتهاى كريمانه‌ات مرا بيدار