الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)

208

مفاتيح الجنان (فارسى)

به سويت مىشتابند ، و همواره در رحمتت را مىكوبند ملحق نما ، آنان‌كه در هر شب و روز تو را عبادت مىكنند ، و از هيبتت در هراسند ، بندگانى كه آبشخورها براى آنان زلال كردى و به خواسته‌هايشان با كاميابى رساندى ، و آنان را بر جوينده‌هايشان كامروا نمودى ، و از روى فضلت حاجاتشان را برآوردى ، و نهادشان را از محبّتت آكنده ساختى ، و از زلال چشمه‌ات سيرابشان نمودى ، اينان به وسيلهء تو به لذّت مناجاتت دست يافتند ، و از حسن عنايت تو دورترين مقاصدشان را فراچنگ آوردند ، اى كسىكه بر روى آورندگان بر خويش روى آورد و با مهرورزى بر ايشان روىآور و بخشنده است ، و به غفلت‌ورزان از يادش دلسوز و مهربان است ، و براى جلب آنان به درگاهش با محبّت و عطوف است ، از تو مىخواهم مرا از كسانى قرار دهى كه بهره بيشترى از تو دارند ، و برترين جايگاه را نزد تو نصيب خود ساخته‌اند و از دوستىاست سهم برجسته‌ترى به آنان رسيده ، و در معرفتت بهرهء بيشترى نصيب آنان گشته است ، همانا همّتم از همه‌جا بريده و تنها متوجّه تو گشته است ، و رغبتم به جانب تو منصرف شده است ، پس تنها تو مراد منى نه غير تو ، و شب‌زنده‌دارى و بىخوابىام تنها براى توست نه براى غير تو ، و ديدارت نور ديدگان من است و وصالت آرزوى هستىام ، و تنها به سوى توست اشتياقم ، تنها در مسير عشق توست شيفتگىام و در هواى توست دلدادگىام ، و خشنودىات مقصود من ، و ديدارت نياز من ، و جوارت مطلوب من ، و قربت نهايت خواسته من است ، آسودگى و راحتم در رازونياز با توست ، داروى دردم و درمان بيمارى سينه‌ام ، و خنكاى آتشم قلبم ، و برآمدن اندوهم تنها پيش توست ، پس در هنگام ترس همدمم باش ، و لغزشم را ناديده گير ، و گناهم را بيامرز ، توبه‌ام را بپذير و دعايم را اجابت كن ،