فصل هفتم آيات اسم اعظم در بيان بعضى از آيات و دعاهاى مختصرى كه سودمند هستند و من آنها را از كتابهاى معتبر انتخاب كرده‌ام . اوّل : سيّد بزرگوار سيّد على خان شيرازى رضوان اللّه عليه در كتاب كلم طيّب نقل كرده كه : اسم اعظم خداى تعالى اسمى است كه شروع آن « اللّه » و پايانش « هو » مىباشد و در حروف اسم اعظم نقطه‌اى نيست و خواندش تغيير نمىيابد چه آن حروف زيروزبر داشته باشند يا نداشته باشند و اين اسم در قرآن مجيد در پنج آيهء مباركه از پنج سوره موجود است يعنى سوره‌هاى : بقره ، ال عمران نساء ، طه و تغابن شيخ مغربى گفته است : هركه اين پنج آيهء مباركه را ورد دائم خود قرار دهد ، و هر روز يازده بار بخواند هر آينه براى او هر كار مهمّى از امور كلى و يا جزئى به زودى آسان گردد ، ان شاء اللّه تعالى . آن پنج آيه عبارت است از : 1 - خدايى كه معبودى جز او نيست آن خدا زندهء به خود پاينده تا پايان آية الكرسى . 2 - خدايى كه معبودى جز او نيست ، زندهء به خود پاينده ، فرو فرستاد بر تو كتاب را بر حق ، تصديق كنندهء آنچه پيش از آن بود ، و پيش از آن تورات و انجيل را براى هدايت مردم نازل كرد ، و فرقان را فرو فرستاد . 3 - خدايى كه معبودى جز او نيست ، به راستى شما را براى روز قيامت گرد خواهيم آورد ، ترديدى در آن نيست ، و چه كسى در گفتار راستگوتر از خدا است ؟ 4 - خدايى كه معبودى جز او نيست براى او است نامهاى نيكو . 5 - خدايى كه معبودى جز او نيست و بايد كه مؤمنان تنها بر خدا توكّل كنند . دعاى توسّل دوّم : علّامهء مجلسى رحمة اللّه فرموده است : در بعضى از كتابهاى معتبر از محمّد بن بابويه نقل كرده‌اند كه اين دعا را از امامان عليهم السّلام