من به همان صورت اوّل پاسخ گفتم ، ولى او گفت : گويا آمده‌اى كه خبرى از مولاى خود ، امام هادى عليه السّلام بگيرى ؟ من ترسيدم ، گفتم : مولاى من متوكلّ است ، گفت : ساكت شو كه مولاى تو بر حقّ است ، و من نيز هم‌عقيدهء توام . گفتم : « الحمد للّه » سپس گفت : آيا مىخواهى نزد آن حضرت به روى ؟ گفتم : آرى . گفت : اندكى بنشين تا پيك از نزد آن حضرت بيرون آيد ، من نشستم تا زمانى كه پيك بيرون آمد ، پس از آن پسركى را مأموريت داد ، تا مرا نزد آن حضرت ببرد ، وقتى به خدمت آن جناب رسيدم ، ديدم بر روى حصيرى نشسته و در برابرشان قبرى آماده كرده‌اند ! به وجود مباركشان سلام كردم ، سلامم را جواب دادند ، سپس دستور دادند بنشينم ، فرمودند : براى چه آمده‌اى ؟ گفتم : براى خبر گرفتن از احوال شما آمده‌ام ، آنگاه به خاطر ديدن آن قبر گريه كردم . حضرت فرمودند : گريه مكن ، كه در اين زمان از جانب ايشان آسيبى به من نمىرسد ، گفتم : « الحمد للّه » سپس گفتم : اى سرور من ، حديثى از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله روايت شده كه من معنى آن را نمىفهم ، فرمودند آن حديث كدام است ؟ عرض كردم : لا تعادوا الايّام فتعاديكم [ با روزها دشمنى مكنيد تا آنها با شما دشمنى نورزند ] . فرمودند : مراد از روزها تا زمانى كه آسمانها و زمين برپاست ما هستيم . شنبه : نام رسول خداست ، يكشنبه : امير المؤمنين عليه السّلام ، دوشنبه : حسن و حسين عليهما السّلام ، سه‌شنبه : على بن الحسين و محمّد بن على و جعفر بن محمّد عليهم السّلام ، چهارشنبه : موسى بن جعفر و على بن موسى و محمّد بن على و من ، پنجشنبه : فرزندم حسن عليه السّلام ، جمعه : فرزند فرزندم ، كه اهل حق بر گردش جمع مىشوند . اين است معنى ايّام ، پس در دنيا با ايشان ، دشمنى مكنيد ، كه در آخرت با شما دشمنى خواهند كرد . آنگاه فرمود : با من خداحافظى كن و برو كه بر تو ايمن نيستم و مىترسم آزارى به تو رسد . سپس سيّد اين حديث را به سند ديگر از - قطب راوندى نقل كرده ، آنگاه فرموده : زيارت حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله در روز شنبه اين است : زيات حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله در روز شنبه شهادت مىدهم كه معبودى جز خدا نيست ، يكتاسب و شريكى ندارد ، و گواهى مىدهم كه تو فرستاده اويى ، و تويى محمّد فرزند عبد اللّه ، و شهادت مىدهم كه تو پيامهاى پروردگارت را به مردم رساندى و براى امّتت خيرخواهى نمودى و در راه خدا