درس دهم : تأثيرات مهاجرت علويان به ايران 1 . علل مهاجرت سادات به ايران اكثر سادات علوى با خلفاى امَوى و عباسى اختلاف عقيدتى داشتند و همواره بر آن بودند تا قدرت و حكومت را از چنگ آنها درآورند ؛ زيرا در انديشه و ديدگاه عقيدتى آنان ، خلفاى اموى و عباسى و كارگزارانشان ، غاصبان خلافت بودند و گرفتن قدرت و حكومت از آنان را از وظايف مهم خود مىدانستند . عباسيان ، كه با داعيه طرفدارى از علويان روى كار آمدند از نخستين سالهاى خلافت خود ، شيعيان را با خشونت بسيار از خود راندند و در قلع و قمع آنان از هيچ كارى دريغ نكردند . اين بىمهرىها از همان آغاز موجب بروز شورشها و قيام‌هاى سادات علوى و شيعيان شد و زمينه قيامهاى متعددى چون ، شريك بن شيخ ، « 1 » نفس زكيه ، ابراهيم با خمراء ، « 2 » يحيى و ادريس فرزندان عبدالله حسنى ، حسين بن على ( شهيد فخ ) و ديگران را پديد آورد .

--> ( 1 ) . شريك بن شيخ ، از اعراب مقيم بخارا و از پيروان مذهب شيعه بود كه پس از مشاههء خونريزى و ستمكارى عباسيان‌به مخالفت با آنان و ابومسلم خراسانى ، والى خراسان برخاست و در بخارا خروج كرد و مردم را دعوت به خلافت فرزندان على ( ع ) نمود . قيام او با بىرحمى تمام فرونشانده شد و وى در اثناى نبرد كشته شد . ( ر . ك : دائرة المعارف تشيع ، ذيل عنوان « شريك » ) . ( 2 ) . ابراهيم بن عبداللَّه محض ( م 145 ق ) فرزند حسن المثنى ابن حسن بن على بن ابىطالب ( ع ) معروف به ياخمرى ( دهى ميان كوفه و واسط در شانزده فرسخى كوفه ) در دوران خلافت منصور عباسى در بصره قيام كرد كه ابوحنيفه نيز فتوا به يارى او داد . او بصره و خوزستان و فارس را به تصرف درآورد ولى عاقبت به خاطر اشتباهات نظامى كه مرتكب شد در باخمرى كشته شد . ( ر . ك : دائرة المعارف تشيع ، ذيل عنوان « ابراهيم بن عبداللَّه المحض » همچنين ، نفس زكيه ، يحيى و ادريس ، حسين بن على ( شهيد فخ از نوادگان امام حسن بودند كه در دوران حكومت عباسيان قيام نمودند و در اين قيامها به شهادت رسيدند ) .