كه همچون مادر او بود و به همين جهت فرمود : « الْيَوْمَ فَقَدْتُ بِرَّابى طالِبٍ » « 1 » ايمان فاطمه گفتيم كه در هنگام ولادت پيامبر ، فاطمه شاهد نورى بود كه شرق و غرب را فراگرفت و ابوطالب به فاطمه گفت كه اين مولود ، پيامبر است و تو وصى او را به دنيا خواهى آورد . اين بانوى بزرگوار ، قبل از بعثت پيامبر ، موحّد و معتقد به خداوند يكتابود . فاطمه گويد : در صحن خانهء ما درخت خرمايى وجود داشت ، كه مدتى از خشك شدن آن مىگذشت . هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله به خانهء ما آمد ، روزى با دست درخت خشك خرما را لمس كرد . در همان هنگام ، درخت سبز شد و خرماى تازه بارآورد . من هر روز خرماهايى را كه از درخت مى افتاد جمع مى كردم و در ظرفى مى ريختم و پيامبر ، وقت چاشت مىآمد و آن خرماها را از من مى گرفت و بين بچه ها تقسيم مىكرد . روزى به منزل آمد و فرمود : مادر ! خرماها را بده . من عرض كردم : فرزندم ! امروز درخت خرما نداشت . قسم به نور چهرهء او ، ديدم به طرف نخل رفت و كلماتى گفت كه ناگهان درخت خم شد ، بحدّى كه سر درخت در دسترس قرار گرفت و حضرت به اندازهء نياز خرما برگرفت و درخت به حال اوّل بازگشت . آن روز ، من اين دعا بر زبانم جارى شد : خدايا ! اى پروردگار آسمان ها ، مرا فرزند پسرى روزى كن

--> ( 1 ) - تنقيح المقال ، ج 3 ، فصل النسا ، ص 81 .