سر كردهء مأمورين وقتى مشاهده كرد كه امام و همراهان ايشان از خانه خارج نمىشوند در خانه را به آتش كشيد و در حالى كه زهراى مرضيّه پشت در بود با ضربه‌اى محكم به در كوبيد كه سبب سقط جنين حضرت زهرا عليها السلام شد . « 1 » سردمدار آنان دستور داد ريسمان به گردن حضرت على عليه السلام انداختند و ايشان را كشان كشان براى بيعت به مسجد بردند . حضرت فاطمه‌پس از لحظاتى به هوش آمد . با آن وضع دلخراش و در حالى كه از شدت درد به خود مى پيچيد از احوال شوهرش سؤال كرد . وقتى كه فهميد آن حضرت را به مسجد برده اند ، براى دفاع از امام به سوى مسجد حركت كرد ، درحالى كه حسنين و زنان بنى هاشم او را همراهى مى كردند . به مسجد كه رسيد خطاب به آنان گفت : قسم به خدايى كه حضرت محمد را به حق برانگيخت ، اگر از وى دست بر نداريد گيسوان خود را پريشان كرده و پيراهن رسول خدا صلى الله عليه و آله را به سر مى اندازم و به شما نفرين مىكنم ، يقين بدانيد كه ناقهء صالح در نزد خدا از من گرامى تر نبود و بچهء آن ناقه نيز از فرزندان من قدر و قيمتش زيادتر نبود . « 2 » على عليه السلام با مشاهدهء اين وضع به سلمان امر كردتا زهرا عليها السلام را به خانه برگرداند ، و كار گردانان بيعت نيز چون اوضاع را نامساعد يافتند از بيعت امام منصرف شدند و ديگر تا حضرت فاطمه عليها السلام در قيد حيات بود متعرض امام نشدند .

--> ( 1 ) - همان ، ص 303 ، به نقل از ملل و نحل ، شهرستانى و انساب الاشراف ، بلاذرى ، ج 1 ، ص 404 . ( 2 ) - همان ، ص 312 ؛ تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 126 .