شد . ايراد آنهااين‌بود كه چرا دست ردّ برسينه بزرگان قريش زدى وباجوانىكه يتيم و فقيراست ازدواج كردى ؟ در همان مجلس عقد و ازدواج ، وقتى ديو سيرتان ديدند كه خديجه سلام اللَّه عليها خود ، هزينه عقد ازدواج را به عهده گرفته است و مهريه را از اموال خود مى پردازد ، زبان به سرزنش گشودند . ابو جهل گفت : چه مى بينيم ؟ مردان براى زنان مهريه مى دهند يا زنان براى مردان ؟ ابو طالب در جواب او چنين گفت : اى احمق مردمان ، و اى سركردهء اراذل و اوباش ، همچون محمّد را شايسته است كه هديه ها و پول‌ها نثار قدمش كنند و همچون تويى را شايسته است كه عطايايش را نپذيرند و او را همچون سگ برانند . « 1 » اين ملامت ها آن قدر اوج گرفت كه ناچار ، خديجه زنان قريش را جمع كرد و گفت : اى زنان قريش ! به من خبر رسيده است كه شوهران شما بر اين‌كه من محمد صلى الله عليه و آله را اختيار نموده ام ، عيب مى گيرند . من از شما سؤال مى كنم كه آيا مانند او در بين شما وجود دارد ؟ آيا در مكّه مثل او از نظر جمال ، كمال ، فضل و اخلاق پسنديده پيدا مىشود ؟ بدانيد كه من وى را به خاطر فضايلى كه در او ديدم انتخاب كردم و در مورد او چيزهايى شنيده ام و ديده ام كه از هيچ كس مشاهده نشده است . پس در چيزى كه نمى دانيد مداخله نكنيد و

--> ( 1 ) - بحار الانوار ، ج 16 ، ص 70 .