ندانست چه پاسخى بدهد جز آنكه گفته حسين عليه السلام را تصديق كرد و گفت : « صَدَقْتَ لَمْ يَكُنْ لِابى مِنْبَرٌ » شما درست مىگوييد ؛ پدر من منبرى نداشت . سپس با محبّت و نوازش او را در كنار خود نشانيد و با طرح اين سؤال كه چه كسى اين سخن را به تو آموخت ؟ درصدد برآمد تا بفهمد محرك و باعث او در اين قضيّه چه كسى بوده است . حسين بن على عليه السلام در پاسخ وى فرمود : « وَاللَّهِ ما عَلَّمَنى احَدٌ » سوگند به خدا ، كسى به من نياموخته است . « 1 » حمايت از انقلابيون پرخاشگر عليه سياستهاى غارتگران بيت‌المال و تشويق آنان به ادامهء مبارزه در دوران خفقان از ديگر مواضع اهل بيت از جمله حسين بن على عليه السلام در اين دوره است . ابوذر ، صحابى بزرگوار و مجاهد خستگىناپذير ، از سوى عثمان محكوم به تبعيد به « ربذه » شد . از سوى خليفه بدرقهء وى از سوى هر كس ممنوع اعلام شده بود . امير مؤمنان همراه فرزندانش حسن و حسين عليهم السلام فرمان حكومت را ناديده گرفته ابوذر را بدرقه كرده و با سخنان خود موضع معترضانهء او را در برابر دستگاه خلافت تأييد كرده او را به پايدارى در راه مبارزه تشويق نمودند . امام عليه السلام خطاب به او فرمود : عمو جان ! خداوند قادر است وضع موجود را دگرگون سازد و او هر روزى دست‌اندركار چيزى است . اين گروه دنياى خود را از تو دريغ داشتند و تو دين خود را از آنان . راستى كه تو چه بىنيازى از آنچه تو را محروم ساختند . و ايشان چقدر به آنچه كه تو آنها را محروم ساختى ، نيازمندند . پس از خدا صبر و استقامت بخواه و از بىتابى به او پناه ببر كه صبر ، از دين و كرم است . نه حرص ، روزى را پيش مىاندازد و نه بىتابى اجل را به تأخير مىافكند . حسين بن على عليه السلام در دوره پنج سال حكومت امير مؤمنان عليه السلام در راه پيشبرد اهداف

--> ( 1 ) - الاصابه فى تمييز الصحابه ، ج 1 ، ص 332 و مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 145 .