شهادت امام عليه السلام دشمن قدرت طلب به اين مقدار آزار و شكنجه روحى پيشواى دوم بسنده نكرد ؛ حاكم شام براى هموار كردن راه خلافت فرزندش يزيد ، تصميم گرفت امام عليه السلام را كه بزرگترين مانع سر راه اين اقدام بود از ميان بردارد . زيرا با وجود فرزند پيامبر صلى الله عليه و آله چه بسا مردمى كه از دودمان معاويه دلخوشى نداشتند به گرد امام جمع شده خطرى جدّى براى حكومت آينده يزيد بشمار روند . مناسب‌ترين فرد براى اجراى اين توطئه در آن شرايط « جَعْده » دختر اشعث بن قيس بود كه عنوان همسرى امام را داشت . منابع فراوانى خبر به شهادت رسيدن امام مجتبى عليه السلام توسط « جعده » به‌وسيلهء سمّ به تحريك معاويه را گزارش كرده‌اند . « 1 » شهادت امام بنا به نقلى در ربيع‌الاوّل ، سال 49 « 2 » و در نقلى ديگر در 28 صفر ، سال پنجاه هجرى دانسته شده است . « 3 » پس از شهادت امام عليه السلام طبق وصيّت او خواستند آن حضرت را در كنار قبر پيامبر صلى الله عليه و آله دفن كنند ، امّا عايشه مانع شد . مروان هم از او جانبدارى كرد و گفت اجازه چنين كارى را نخواهم داد . از اين رو ، طبق وصيّت آن گرامى كه در صورت بروز مشكل او را در جوار مادرش در بقيع دفن كنند ، جنازه را به طرف بقيع حمل كرده و در آنجا به خاك سپردند . « 4 »

--> ( 1 ) - به‌عنوان نمونه رجوع كنيد به : مقاتل الطالبيين ، ص 48 ؛ شرح نهج‌البلاغه ، ابن ابىالحديد ، ج 16 ، ص 11 ؛ الكامل فى التاريخ ، ابن اثير ، ج 3 ، ص 460 و انساب‌الاشراف ، ج 3 ، ص 55 . ( 2 ) - ر . ك : انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 66 . ( 3 ) - ر . ك : دلائل الامامة ، ص 61 ؛ كشف الغمه ، ج 1 ، ص 515 - 516 چاپ تبريز و الارشاد ، مفيد ، ص 92 . ( 4 ) - ر . ك : انساب‌الاشراف ، ج 3 ، ص 60 - 64 .