است ، مانند صيحه در ماه رمضان ، خروج سفيانى ، خروج خراسانى ، كشته شدن نفس زكيّه ، فرو رفتن زمين در بيداء و . . . . « 1 » نشانه‌ها بطور كلّى به چند بخش تقسيم مىشوند : بعضى از آنها نشانه‌هاى دور به حساب مىآيند كه بسيارى از آن‌ها تحقق پيدا كرده است ، و برخى ديگر ، نزديك به دوران ظهور هستند . در تقسيم‌بندى ديگر ، بعضى نشانه‌ها حتمى دانسته شده و بعضى ديگر غير حتمى . با توجه به اين تقسيم‌ها نمىتوان از نشانه‌هاى ظهور ، پى به زمان دقيق آن برد ؛ زيرا هيچ ملازمه‌اى بين تحقق يكى از نشانه‌ها - حتى نشانه‌هاى حتمى - و ظهور در فاصله زمانى مشخص ، وجود ندارد . ج - سال ظهور : از روايات چنين برداشت مىشود كه سال ظهور ، فرد خواهد بود . امام صادق عليه السلام فرمود : قائم ( عج ) ظهور نخواهد كرد مگر در سال‌هاى فرد ، سال اول ، سوّم ، پنجم ، هفتم و نهم . « 2 » د - روز ظهور : روز ظهور - طبق روايات - روز عاشورا است . از امام صادق عليه السلام نقل شده است : در شب 23 ماه رمضان از آسمان به نام قائم ( عج ) ندا مىشود و در روز عاشورا قيام مىكند . « 3 » ه - چگونگى ظهور : براساس روايات رسيده ، امام عصر ( عج ) پس از اذن الهى در كنار كعبه - بين ركن و مقام - درحالى كه پرچم ، شمشير ، عمامه و پيراهن رسول خدا صلى الله عليه و آله با او است ، ظاهر مىشود . منادى حق ، بشارت ظهورش را به گوش جهانيان مىرساند و حضرت را با اسم و مشخصات به همگان مىشناساند و از مردم مىخواهد كه با وى بيعت كنند . ياران خاص امام - كه تعدادشان 313 نفر است - نداى آسمانى را لبيك گفته ،

--> ( 1 ) - غيبت ، نعمانى ، ص 289 . براى آگاهى بيشتر از نشانه‌ها رجوع كنيد به ارشاد ، ص 357 ؛ اعيان الشيعه ، ج 2 ، ص 71 . ( 2 ) - ارشاد ، ص 361 ؛ منتخب‌الاثر ، ص 464 . ( 3 ) - منتخب‌الاثر ، ص 464 .